Tromboon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Tromboon

Die tromboon (Italiaans tromba "groot trompet") of skuiftrompet is 'n koperblaasinstrument en het sedert sy koms slegs enkele veranderinge ondergaan. In sy beginjare was die instrument baie gewild by kerkmusiek. Mozart, Bach, Händel en Gluck het almal in van hulle werke van die trombone gebruik gemaak as hulle 'n gewyde stemming wou weergee. Beethoven was die eerste komponis wat dit in simfoniemusiek gebruik het, en sedertdien het talle ander in sy voetspore gevolg.

Die tromboon bestaan uit 'n silindriese buis met 'n mondstuk en 'n klankbeker. Die hoofbuis kan verleng word met behulp van 'n U-vormige buis wat netjies in hom kan in- en uitskuif. In die hedendaagse orkes word daar van drie trombone gebruik gemaak, naamlik twee tenoortrombone en een bastromboon. Die beste effek word verkry wanneer al drie in harmonie saamspeel.

Die kontrabastromboon, wat in die 1e eeu ontstaan het, kan 'n oktaaf laer as die tenoortromboon speel en is dikwels deur Wagner in sy musiek gebruik. 

Bronnelys[wysig | wysig bron]