Tzipi Hotovely

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Tzipi Hotovely
ציפי חוטובלי
Tzipi Hotovely
Tzipi Hotovely in 2017

Adjunk-minister vir Buitelandse Sake
Ampsbekleër
Termynaanvang
19 Mei 2015

Adjunk-minister vir Wetenskap, Tegnologie en Ruimte
Ampstermyn
29 Desember 2014 – 14 Mei 2015

Adjunk-minister vir Vervoer en Verkeersveiligheid
Ampstermyn
18 Maart 2013 – 14 Mei 2015

Lid van die Knesset
Ampsbekleër
Termynaanvang
24 Februarie 2009

Persoonlike besonderhede
Gebore 2 Desember 1978 (1978-12-02) (40 jaar oud)
Rehovot, Israel
Politieke party Likoed
Kind(ers) 2
Alma mater Bar-Ilan-Universiteit
Tel Aviv-Universiteit
Religie Judaïsme

Tzipora (Tzipi) Hotovely, Hebreeus: צפורה (ציפי) חוֹטוֹבֵלי , (gebore 2 Desember 1978 in Rehovot) is 'n Israelse politikus wat aan die Likoed-party behoort.

Sedert Februarie 2009 is sy 'n lid van die Knesset. Sy was die jongste verkose lid van die 18de Knesset gewees. In Maart 2013 was sy aangestel as 'n adjunk-minister in die Netanyahu III-kabinet. In Mei 2015 is sy aangestel as 'n adjunk-minister vir buitelandse sake in die Netanyahu IV-kabinet.

Hotovely het in die regte gestudeer aan die Bar-Ilan-Universiteit en die Tel Aviv-Universiteit. Verder het sy aan twee seminaries Judaïsme gestudeer. As student was sy 'n lid van die Wêreldunie van Joodse studente (World Union of Jewish Students) gewees en het sy 'n byeenkoms van die WUJS in Suid-Afrika bygewoon. Sy het ook 'n byeenkoms van die Wêreld Bnei Akiva, die grootste Sionistiese jeugorganisasie, in Parys bygewoon.

Sedert 2006 skryf sy rubrieke vir die Maariv-koerant. Ook tree sy op in politieke debatte op die Israelse televisie.

Sy het 'n regs-Judaïstiese oortuiging en is teen die stigting van 'n Palestynse staat.[1] Haar verkryging van 'n setel in die Knesset sien sy as goddelike voorsienigheid.[2]

Tzipi Hotovely is getroud en woon in Rehovot. Haar ouers kom uit Georgië.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]


Tzipi Hotovely met die Amerikaanse ambassadeur David M. Friedman (2017)