Verbuiging

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Verbuiging van die Spaanse lekseem vir "kat". Blou is manlik, rooi vroulik, grys onsydig (onbepaald) en groen meervoud; die enkelvoud is nie gemerk nie.

Verbuiging of fleksie, is in taalkunde variasie in die vorm van 'n woord, tipies deurmiddel van 'n affiks, wat grammatikale betekenis uitdruk wat 'n vereiste vir die stam se woordklas is in 'n gegewe grammatikale konteks. [1] Die verandering van die woord weerspieël grammatikale inligting soos geslag, naamval, tyd, getal of persoon. Die konsep van 'n "woord" onafhanklik van verskillende verbuigings word 'n lekseem genoem, en die vorm van die woord wat beskou word asof dit geen of minimale verbuiging het word 'n lemma genoem.

Anders as afleiding, lei verbuiging nie tot 'n verandering in die woordsoort nie en word daar gewoonlik 'n voorspelbare, nie-eienaardige verandering in betekenis teweeg gebring.[1]

Verwysings[wysig]