Eendbekdier
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
| Eendbekdier | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||
| Bewaringstatus | ||||||||||||||
| Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Binomiale naam | ||||||||||||||
| Ornithorhynchus anatinus (Shaw, 1799) |
||||||||||||||
 Verspreiding van die eendbekdier (in donkerder kleur)
|
Die eendbekdier (ook platipus genoem) kom in Australie en Tasmanië voor en sy wetenskaplike naam is Ornithorhyncus anatinus. Dit is een van die min soogdiere wat 'n eier lê. Vroeë Britse Setlaars het woorde gebruik soos "watermol", "eendbek" en "eendmol".
Hulle is bedek met bruin pels vir hitte en hulle stoor vet in hul sterte vir ekstra reserwes. Hulle het gewebde voete vir swem en hulle het ‘n groot rubberagtige snoet. Eendbekdiere word tussen 43cm en 50 cm lank en weeg 700g tot 1,2kg. Hulle bly in klein riviertjies en stroompies.
Die manlike eendbekdier het ‘n toonnael op sy agtervoete wat giftig is’
