Hawaii (eiland)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Hawai'i
The Big Island
Landsat mosaic, 1999-2001
Landsat mosaic, 1999-2001
Geografie
Location in the state of Hawaii
Ligging 19°34′N 155°30′W
Oppervlakte 10 432,5 vk km
Geranglys 1ste, grootste eiland van die deelstaat Hawaii
Hoogste punt Mauna Kea
  4 205 m
Demografie
Bevolking 185 079 (jaar)
Bevolkingsdigtheid 17,7/vk km
Amptelike simbole
Blom Lehua-bloeisel (Metrosideros polymorpha)
Kleur Ula Ula (Rooi)

Hawaii is die grootste eiland van en naamgewer vir die Amerikaanse deelstaat en gelyknamige eilandketting Hawaii in die sentrale Stille Oseaan met 'n oppervlakte van 10 432,5 vierkante kilometer en 'n bevolking van 185 079 in 2010. Om verwarring met die deelstaat te voorkom, word die eiland deur sy bewoners meestal The Big Island (Die Groot Eiland) genoem. Ander byname, wat minder gebruiklik is, is Orgideë- en Vulkaaneiland.

Die eiland het die kenmerkende vorm van 'n driehoek en beslaan twee derdes van die Hawaise eilandketting se oppervlakte. Hawaii beskik met sy reënwoude en woestyne, sneeubedekte bergspitse en strande oor die grootste verskeidenheid landskapsvorme van alle eilande.

Hawaii is in geologiese opsig die jongste van die Hawaise eilande en het eers sowat 500 000 jaar gelede ontstaan. Sy twee vulkane Mauna Kea (4 205 meter) en Mauna Loa (4 169 meter) is die hoogste bergspitse van die eilandketting en ook die enigste twee wat gedurende die wintermaande met sneeu bedek is. As gevolg van voortgesette vulkaniese aktiwiteite groei die eiland Hawaii nog steeds. Die hoofstad Hilo is die enigste stedelike nedersetting op die andersins yl bevolkte eiland.