Hooglied van Salomo

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Hooglied van Salomo is die 22ste boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as Ou Testament in die Bybel opgeneem is. Hooglied bevat 'n versameling liefdesliedere waarin die man en vrou mekaar se aantreklikheid en hulle liefde en hartsog vir mekaar besing.

Daar is in die egte liefdesverhouding nie net vreugde nie maar ook misverstand en hartseer (3:1 e.v.; 5:6 e.v.), maar die liefde is onuitblusbaar. (8:6,7).

Bron[wysig]