Plaattektoniek

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Plaattektoniek is die teorie wat die geografiese ligging van kontinente, oseane, berge en ander strukture in die aardoppervlak verklaar. Dit dek ook die voorkoms van aardbewings, vulkane en oseaniese trôe.

Volgens die teorie is die buitenste laag van die Aarde, die litosfeer (sowat 100 km dik), verdeel in tektoniese plate wat onafhanklik van mekaar oor die aardoppervlak beweeg. Daar is sewe of agt groot tektoniese plate, na gelang van hoe dit gedefinieer word, en talle kleiner plate. Aardbewings, vulkane, berge en oseaniese trôe kom aan die grense van hierdie plate voor, wat tussen 0 mm en 100 mm per jaar skuif.