Samuel Pepys

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Samuel Pepys
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Samuel Pepys (1666); skildery deur John Hayls; National Portrait Gallery, Londen

Gebore 23 Februarie 1633
Londen, Engeland
Oorlede 26 Mei 1703 (op 70)
Clapham, Surrey, Engeland
Nasionaliteit Vlag van Engeland Engeland
Ouers John Pepys
Margaret Pepys (née Kite)
Beroep Skrywer en politikus
Ander poste, ampte President van die Royal Society
Bekend vir sy dagboek
Termyn in amp 1684
Voorganger Cyril Wyche
Opvolger John Vaughan
Politieke party Tories
Religie Anglikaans
Huweliksmaat Elisabeth Pepys (née de St Michel)

Samuel Pepys ['piːps] (* 23 Februarie 1633 in Londen; † 26 Mei 1703 in Clapham naby Londen) was 'n staatssekratris in die admiraliteit van die Koninkryk van Engeland, president van die Royal Society en afgevaardigde in die Engelse Laerhuis.

Alhoewel Pepys nie oor enige seevaartkennis beskik het nie, het hy danksy sy harde werk en sy goeie administratiewe aanleg in sy loopbaan bevorder om uiteindelik as staatssekretaris van die Engelse admiraliteit onder koning Karel II en sy opvolger Jakobus II te dien. Sy invloed en sy hervormings het 'n beslissende rol by die vroeë professionalisering van die Koninklike Vloot gespeel.

Samuel Pepys staan vandag veral bekend vir die breedvoerige dagboek wat hy as jong man tussen 1660 en 1669 bygehou het - 'n kroniek van die politieke en maatskaplike gebeure in die tydperk van die Stuart-Restaurasie onder koning Karel II wat vir die eerste keer in die 19de eeu gepubliseer is. Pepys se dagboek, waarin persoonlike onthullings met ooggetuie-verslae van opspraakwekkende gebeure soos die Groot Plaag (Swart Dood) van Londen in 1665, die Groot Brand van Londen in 1666 en die Tweede Engels-Nederlandse Oorlog gekombineer word, is een van die belangrikste primêre bronne oor die Restaurasie-tydperk. Hierdie historiese periode, wat op die Engelse burgeroorloë gevolg het, is oorheers deur die stryd tussen die steeds meer selfbewuste parlement en die Stuart-koningshuis met sy absolutistiese neigings, maar ook deur die groei van vroeë kapitalisme en die opkomende bourgeoisie.