Sel

Selle

'n Sel is die strukturele en funksionele eenheid van alle bekende lewende organismes. Dit is die kleinste eenheid van 'n organisme wat as "lewendig" geklassifiseer word. Sommige organismes, soos meeste bakterieë, is eensellig, terwyl ander, soos mense, veelsellig is. Mense het 'n beraamde 100 biljoen of 10¹⁴ selle en 'n tipiese sel het 'n grootte van 10 mikrometer en 'n massa van 1 nanogram. Die grootste sel is 'n onbevrugte volstruiseier.

Volgens die selteorie, wat vir die eerste keer in 1839 deur Matthias Jakob Schleiden en Theodor Schwann ontwikkel is, bestaan alle organismes uit een of meer selle. Alle selle is van bestaande selle afkomstig en die lewensfunksies van 'n organisme vind binne-in die selle plaas. Alle selle bevat die oorerflike inligting wat nodig is om die selfunksies te reguleer en inligting na die volgende geslag selle te stuur.

Die woord "sel" is afkomstig van die Latynse cellula, wat "klein kamer" beteken. Hierdie beskrywende naam is deur Robert Hooke gekies in sy 1665-boek waarin hy die kurkselle wat hy deur 'n mikroskoop waargeneem het vergelyk het met die klein kamers waarin monnike lewe.

Diagram van 'n tipiese diersel

1. Kernliggaampie (nukleolus)
2. Selkern (nukleus)
3. Ribosoom
4. Blasie
5. Rowwe endoplasmiese retikulum
6. Golgi-apparaat
7. Sitoskelet
8. Gladde endoplasmiese retikulum
9. Mitochondria
10. Vakuool
11. Sitoplasma
12. Lisosoom
13. Sentriool