Sielkunde

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Sielkunde oftewel psigologie is die studie van die innerlik lewe en gedrag. Algemene psigologie bestudeer die normale, volwasse mens; terwyl besondere psigologie die abnormale, onvolwasse mens (of dier) bestudeer. Alhoewel die sielkunde dikwels beskou word as 'n wetenskap waarvan Sigmund Freud die stigter was, kan 'n mens dit verder terug in die geskiedenis vind in die debatte tussen filosowe soos John Locke en Immanuel Kant.

Bekende sielkundiges[wysig]

Van die beroemde sielkundiges sluit in:

William James
Sigmund Freud
Carl Gustav Jung
Alfred Adler
Erik Erikson
Henry Murray
B F Skinner
Albert Bandura
Gordon Allport
George Kelly
Jacques Lacan
Abraham Maslow
Carl Rogers
Stanislav Grof
Ken Wilbur

Die moderne studie van sielkunde bestaan uit 'n hele aantal spesialisrigtings, te wete bedryfsielkunde, ontwikkelingsielkunde, sosiale sielkunde, psigonomie (oorkoepelende term vir kognitiewe-en neurosielkunde), psigopatologie, fisiologiese sielkunde, psigologiese metodeleer, persoonlikheidsielkunde en dan die terapiegebaseerde rigtings kliniese sielkunde, opvoedkundige sielkunde en voorligtingsielkunde.

Sien ook[wysig]