Velddiepte

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die gebied binne die velddiepte lyk skerp, terwyl die dele daarvoor en daaragter dof lyk.
By f/32 ding die agtergrond mee om die kyker se aandag.
By f/5.6 staan die blomme uit teen die agtergrond.

Velddiepte in optika, veral in fotografie, verwys na die afstand tussen die naaste en verste voorwerp op ’n beeld wat lyk of dit in fokus is. Hoewel ’n lens op ’n spesifieke tyd net op een afstand presies kan fokus, neem die skerpte van die beeld geleidelik na albei kante af sodat die dowwer dele van die beeld binne die velddiepte nie onder normale omstandighede sigbaar is nie.

Soms is dit nodig dat die hele beeld skerp moet wees en ’n groot velddiepte dus nodig is. In ander gevalle is ’n kleiner velddiepte doeltreffender omdat dit die hoofvoorwerp beklemtoon en die voor- of agtergrond verdof. In kinematografie word ’n groot velddiepte dikwels "diep fokus" genoem en ’n klein velddiepte "vlak fokus".

Faktore wat die velddiepte beïnvloed[wysig]

’n 35 mm-lens wat op f/11 gestel is. Die velddiepteskaal (bo) dui aan ’n voorwerp wat tussen 1 en 2 meter voor die kamer is, sal redelik skerp wees. As die lensopening op f/22 gestel was, sou alles van net meer as 0,7 meter amper tot by oneindigheid in fokus gelyk het.

Verskeie faktore soos die voorwerp, beweging, afstand tussen die kamera en voorwerp, fokuslengte, die gekose f-nommer en die formaatgrootte beïnvloed wanneer ’n dowwigheid merkbaar word. Die kombinasie van fokuslengte, die afstand vanaf die voorwerp en formaatgrootte bepaal die vergroting by die film/sensorvlak.

Die velddiepte word bepaal deur die vergroting van die voorwerp op die film/sensorvlak en die gekose lensopening of f-nommer. ’n Kleiner f-nommer lei tot ’n groter velddiepte en ’n groter nommer tot ’n kleiner velddiepte.

Hiperfokusafstand[wysig]

Die hiperfokusafstand is die naaste fokusafstand waarop die velddiepte tot in oneindigheid strek. Deur die kamera op die hiperfokusafstand te stel, gee die grootste moontlike velddiepte vir ’n spesifieke f-nommer.[1] Deur "verder" as die hiperfokusafstand te fokus, vergroot nie die verre velddiepte nie (wat reeds tot in oneindigheid strek), maar dit verminder die velddiepte voor die voorwerp, wat lei tot ’n verkleining van die algehele velddiepte.

As die lens ’n velddiepteskaal het, kan die hiperfokusafstand gestel word deur die oneindigheidsmerk (∞) op die afstandskaal te laat oplyn met die merk op die velddiepteskaal wat ooreenstem met die f-nommer wat gebruik word. As die 35 mm-lens regs dus op f/11 gestel is, kan die hiperfokusafstand verkry word deur die oneindigheidsmerk te laat oplyn met die "11" links van die indeksmerk (|) op die velddiepteskaal.

Verwysings[wysig]

  1. Ray, Sidney F. 2000. The geometry of image formation. In The Manual of Photography: Photographic and Digital Imaging, 9de uitg. Reds. Ralph E. Jacobson, Sidney F. Ray, Geoffrey G. Atteridge en Norman R. Axford. Oxford: Focal Press. ISBN 0-240-51574-9

Verdere leesstof[wysig]

  • Hummel, Rob (red.) 2001. American Cinematographer Manual. 8ste uitg. Hollywood: ASC Press. ISBN 0-935578-15-3

Eksterne skakels[wysig]