2018 VG18

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

2018 VG18   
2018VG18-SolarSystem-Orbit.png
2018 VG18 se wentelbaan in die Sonnestelsel.
Ontdekking [1]
Ontdek deur Scott Sheppard
David Tholen
Chad Trujillo
Datum 10 November 2018
Kleinplaneet-benaming2018 VG18
Alternatiewe name"Farout" (bynaam)
Kleinplaneet-kategorie TNV
Wentelbaaneienskappe
Epog 18 Novemver 2018 (Juliaanse dag 2458440,5)
Afelium 168,7 AE
Perihelium 21,7 AE
Semihoofas 95,2 AE
Wentelperiode 929 jaar
Gem. anomalie 73,77°
Hellingshoek 31,7°
Lengteligging van stygende nodus 247,4°
Periheliumhoek 32,9°
Fisiese eienskappe
Afmetings ~500 km
Skynmagnitude 24,6
Absolute magnitude 3,25

2018 VG18, met die bynaam Farout, is ’n verafgeleë trans-Neptunus-voorwerp. Op ’n afstand van ~120 AE (meer as drie keer dié van Pluto van die Son af en byna twee keer die gemiddelde afstand van Eris), is dit tans (Desember 2018) die verste voorwerp in die Sonnestelsel wat nog waargeneem is (die vorige verste voorwerp was Eris). Dit is sover bekend die enigste voorwerp verder as 100 AE van die Son af, vandaar die bynaam.[2] 2018 VG18 is 'n klein, ronde voorwerp met 'n pienkerige kleur. ’n Wentelbaan om die Son duur waarskynlik sowat 1 000 jaar.[3]

Dit is egter nie naastenby die voorwerp met die grootste gemiddelde wentelbaan nie, want sy semihoofas is na raming sowat 95,2 AE (in vergelyking hiermee is die semihoofas van 2014 FE72 sowat 1 550 AE). Scott S. Sheppard, David Tholen en Chad Trujillo het 2018 VG18 ontdek terwyl hulle op soek was na die hipotetiese Planeet Nege.[4]

Eienskappe[wysig | wysig bron]

2018 VG18 se deursnee is na raming sowat 500 km en dit is dus moontlik ’n dwergplaneet.[4] Dit het ’n pienkerige kleur, wat dui op ’n hoë konsentrasie toliene op oppervlak-ys.[5]

Sy wentelbaan in vergelyking met dié van Eris en ander TNV's.

Naam[wysig | wysig bron]

Vanweë die onsekerheid oor sy wentelbaan is die voorwerp nie genommer nie. Die Internasionale Astronomiese Unie se Kleinplaneetsentrum het dit die voorlopige naam 2018 VG18 gegee.[1] Die mense wat by die aanvanklike ontdekking betrokke was, het dit die bynaam "Farout" gegee.[5]

Wentelbaan[wysig | wysig bron]

Volgens die Kleinplaneetsentrum is 2018 VG18 se huidige wentelbaan 125 tot 130 AE, maar die spesifieke besonderhede van die baan is nog nie vasgestel nie.[1] Die JPL se kleinliggaamdatabasis beskou die onsekerheid oor sy wentelbaan tans as groter as 100%.[6] Dit kan verskeie jare van waarneming kos om die eienskappe van sy wentelbaan behoorlik vas te stel vanweë die stadige spoed van die voorwerp.[7]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 Williams, G.V. (17 Desember 2018). "MPEC 2018-Y14 : 2018 VG18". Kleinplaneetsentrum. Besoek op 2018-12-17.
  2. Chang, Kenneth (17 Desember 2018). "It's the Solar System's Most Distant Object. Astronomers Named It Farout. - Orbiting 11 billion miles from the sun, this tiny world offers additional clues in the search for the proposed Planet Nine". The New York Times. Besoek op 18 Desember 2018.
  3. IFL Science!Meet “Farout”, The Solar System's Most Distant Object Yet
  4. 4,0 4,1 "Discovered: The Most-Distant Solar System Object Ever Observed". Carnegie Science. Besoek op 17 Desember 2018.
  5. 5,0 5,1 Strickland, Ashley (17 Desember 2018). "'Farout,' the most-distant solar system object discovered". CNN.com. Besoek op 17 Desember 2018.
  6. "(2018 VG18)". JPL Small-Body Database Browser. Besoek op 18 Desember 2018.
  7. "'Farout!' Newfound Object Is the Farthest Solar System Body Ever Spotted". ReplaceSiteNameInsideSiteBundle (in Engels). Besoek op 2018-12-18.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]