Agrippa

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Agrippa was 'n skeptiese filosoof wie waarskynlik aan die einde van die 1ste eeu v.C leef.[1] Aan hom word die "vyf trope" of "vyf gronde van twyfel" (Pente Tropoi) toegeskryf wat die basis vorm vir die skeptiese teorie waarvolgens die moontlikheid van ware kennis ontken word.

Die vyf trope[wysig | wysig bron]

Die trope word genoem deur Sextus Empiricus, in sy Grondslae van die Pyrrhonisme. Volgens Sextus word hulle toegeskyf "aan die meer onglangse skeptici". Diogenes Laërtius skryf die trope egter toe aan Agrippa. Die vyf trope is:

  • Meningsverskil – Die onsekerheid van die reëls van die lewe en menings van filosowe.
  • Vordering ad infinitum – Alle bewyse benodig verdere bewyse en so voort tot in die ewigheid.
  • Verhouding – Alle dinge word verander soos hul verhougings verander, of soos ons na hulle vanuit verskillende perspektiewe kyk.
  • Veronderstelling – Die waarheid word gestel as 'n hipotese.
  • Sirkulariteit – Die waarheid word gestel as 'n voortdurende sirkel.

Dit kan egter aanvaar word dat die eerste en die derde beginsels afgelei is van die beginsels wat reeds deur Pyrrho van Elis geidentifiseer word. Die andere drie beginsels kan gesien kon word as 'n poging om die teorie van die skeptisme te vertaal na meer abstrakte beginsels.

Literatuur[wysig | wysig bron]

  • Grondslae van die Pyrrhonisme, Sextus Empiricus
  • Lewens en Menings van Vooraanstaande Filosowe, Diogenes Laërtius.
  • The Greek Skeptics, Victor Brochard
  • "Skepticism", L. E. Goodman, Review of Metaphysics 36: 819-848, 1983.
  • The Toils of Scepticism, Jonathan Barnes, Cambridge 1990.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Notas[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.