Astrale projeksie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Astrale projeksie is in okkultisme die geloof dat die mens die vermoë het om sy liggaam bewustelik te verlaat deur middel van 'n astrale liggaam. Dit word ook as 'n buite-liggaamlike ervaring (BLE) beskryf. Aanhangers van die geloof glo dat die bewussyn van die persoon tydens astrale projeksie van binne die fisiese liggaam na 'n astrale liggaam beweeg. Verskeie mense het 'n ervaring waar hulle glo dat hulle buite hul liggame wakker word en dan afkyk na hul liggame. Astrale projeksie se doelwit is om hierdie ervaring te dupliseer terwyl die persoon by sy volle bewussyn is.

Bewyse[wysig | wysig bron]

Daar is geen wetenskaplike bewyse dat daar 'n bewussyn of siel is wat afgeskei is van normale neurale aktiwiteit of dat 'n mens bewustelik die liggaam kan verlaat en waarnemings kan maak nie[1] en astrale projeksie word gekenmerk as 'n pseudowetenskap.[2][3][4][5][6][7][8]

Ervaring[wysig | wysig bron]

Daar is verskeie redes waarom 'n persoon 'n buite-liggaamlike ervaring wil ervaar, insluitend om die werklikheid van hul geestelike liggaam te bevestig; om 'n eenheid met die geheel van die heelal te ervaar; om hul vrees vir die dood te oorkom deur te ervaar dat lewe losstaande van die liggaam ervaar kan word; om kennis van die geskiedenis te bekom wat op die nulvlakveld vasgelê is; om 'n innerlike liggaam te ontwikkel sodat die kwaliteit van bestaanswyse verhoog kan word; en om op ander vlakke van bestaan met geeste, demone, engele, ensovoorts te kommunikeer.

Nie een van hierdie is afdoende bewys nie.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Regal, B. (2009). Pseudoscience: A Critical Encyclopedia (in Engels). Greenwood Press (ABC-CLIO). p. 29. ISBN 978-0-313-35508-0. Besoek op 28 June 2019. Anders as anekdotiese ooggetuie-rekeninge, is daar geen bewyse van die vermoë om te astrale projekteer of die bestaan van ander vlakke van bestaan... 
  2. Hines, T. (2003). Pseudoscience and the Paranormal (in Engels). Prometheus Books. pp. 103–106. ISBN 978-1-57392-979-0. Besoek op 28 June 2019. 
  3. Park, R.L. (2008). Superstition: Belief in the Age of Science (in Engels). Princeton University Press. pp. 90–91. ISBN 978-1-4008-2877-7. Besoek op 28 June 2019. 
  4. Martin Gardner (17 Oktober 2001). Did Adam and Eve Have Navels?: Debunking Pseudoscience (in Engels). W. W. Norton. pp. 158–. ISBN 978-0-393-32238-5. 
  5. Charles M. Wynn; Arthur W. Wiggins; Sidney Harris (2001). Quantum leaps in the wrong direction: where real science ends-- and pseudoscience begins (in Engels). Joseph Henry Press. pp. 95–. ISBN 978-0-309-07309-7. Besoek op 24 Desember 2011. 
  6. Patrick Grim (1982). Philosophy of Science and the Occult (in Engels). SUNY Press. pp. 92–. ISBN 978-1-4384-0498-1. 
  7. Why I Stopped Believing in Pseudoscience (Engels). Cosmopolitan (12 Maart 2015). URL besoek op 25 November 2015.
  8. Massimo Pigliucci; Maarten Boudry; Daniel Thurs; Ronald Numbers (16 Augustus 2013). Philosophy of Pseudoscience: Reconsidering the Demarcation Problem (in Engels). University of Chicago Press. pp. 138–. ISBN 978-0-226-05182-6.