Bangor

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Hierdie artikel handel oor die dorp in Noord-Ierland. Vir ander betekenisse, sien gerus Bangor (dubbelsinnig).
Bangor

Bengor (Skots)


Beannchor (Iers-Gaelies)
Victoriaanse terrashuise in Seacliff Road
Victoriaanse terrashuise in Seacliff Road
Ligging van Bangor op 'n kaart (Noord-Ierland)
Bangor
Bangor
Koördinate: 54°39′00″N 5°40′00″W / 54.65000°N 5.66667°W / 54.65000; -5.66667Koördinate: 54°39′00″N 5°40′00″W / 54.65000°N 5.66667°W / 54.65000; -5.66667
Land Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk
Land (VK) Noord-Ierland
County Down
Bevolking (2011)
 - Dorp 60 260
 - Digtheid 23,3/myl2 (9/km²)
Tydsone MGT (UTC+00:00)
 - Somer (DST) BST (UTC+01:00)
Poskode BT19, BT20
Skakelkode(s) 028
Webwerf: ardsandnorthdown.gov.uk

Bangor (afgelei van Iers Beannchor) is 'n groot dorp in die graafskap Down, Noord-Ierland, sowat 22 km oos van Belfast se middestad. Volgens sy bevolkingstal is Bangor die vyfde grootste nedersetting in Noord-Ierland na Belfast, Derry, Lisburn en Newtownabbey. Alhoewel die dorp 'n belangrike ekonomiese en administratiewe sentrum in eie reg vorm (die distriksraad van Ards and North Down vergader in Bangor-kasteel), maak dit deel uit van Belfast se metropolitaanse gebied en dien as residensiële nedersetting vir pendelaars wat in die Noord-Ierse hoofstad werk.

Danksy sy ligging aan die see en sy groot bootshawe Bangor Marina - een van die grootstes in Ierland - het Bangor tot 'n gewilde toeristebestemming ontwikkel. Die plaaslike strand het blouvlagstatus.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Bangor het 'n wisselvallige geskiedenis. Sy naam is volgens sommige deskundiges afgelei van die Iers-Gaeliese Beannchor wat as "gehoringde baai" vertaal kan word.[1]

Bangor-abdy en kerkhof

Eerste nedersettings in die gebied is in die Jongsteentydperk gevestig. Die geskiedenis van Bangor begin egter met die stigting van 'n klooster deur Sint Comgall in 558 wat tot 'n sentrum van geleerdheid gegroei het. Toe hy in 601 oorlede is, was daar byna 3 000 monnike. Twee van sy bekendste studente en volgelinge, Columbanus en Gallus, het uitgebreide Christelike sendingwerk op die Europese vasteland gedoen waartydens hulle kloosters in Luxeuil, Bobbio en Bregenz gestig het.

Terwyl voorwerpe uit die klooster se vroeë geskiedenis tans in die North Down-museum vertoon word, word die abdy se mees befaamde werk, die 7de eeuse Bangor-antifonarium ('n versameling van antifone of beurtsange en ander himnes, gebede en gedigte) buite Noord-Ierland in die Milaanse Biblioteca Ambrosiana bewaar nadat 'n monnik dit na die Bobbio-klooster saamgeneem het.

Bangor is in die volgende eeue verskeie kere deur Wikings geplunder ('n gerekonstrueerde Wiking-langhuis kan in Bangor se North Down-museum besigtig word). Die dorp se kwesbaarheid vir aanvalle vanaf die see het bygedra tot die klooster se agteruitgang. Belangrike herstelwerk is in die 12de eeu deur Sint Malachias, aartsbiskop van Armagh, gedoen. Later het Skotse setlaars, die sogenaamde Planters, hulle hier gevestig. Bangor het in die moderne tyd tot 'n gewilde Noord-Ierse strandoord ontwikkel.

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die Amerikaanse generaal Dwight D. Eisenhower hier geallieerde skepe, wat aan die landing in Normandië op D-Dag sou deelneem, geïnspekteer. Bangor se North Pier is ter herdenking van generaal Eisenhower se verbintenis met Bangor deur sy kleindogter Mary Jean Eisenhower hernoem as Eisenhower Pier.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Ards and North Down Borough Council: Bangor Town Walk and Cultural Trail. Bangor 2016, bl. 2