Beira–Lobito-Grootpad

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Beira-Lobito Highway.PNG

Die Beira–Lobito-Grootpad is 'n transnasionale hoofwegprojek, dit is Trans-Afrika hoofweg 9 in die transkontinentale padnetwerk.

Die padnetwerk word ontwikkel deur die Ekonomiese Kommissie Verenigde Nasies vir Afrika (UNECA), die Afrika Ontwikkelingsbank (ADB), en die Afrika-unie. Die roete het 'n lengte van 3523 km en deurkruis Angola, die mees suidelike deel van die Demokratiese Republiek van die Kongo, Zambië, Zimbabwe, en Sentraal-Mosambiek.

Dit is byna voltooi in die suidoostelike helfte waar dit oor geteerde nasionale paaie van Zambië, Zimbabwe en Mosambiek beslaan. Die westelike helfte loop deur die meeste van Angola en die Kongo en bestaan egter uit grondpaaie of afgeleefde teerpaaie wat grootskaalse herkonstruksie benodig.

Die roete verbind die myngebiede van die Kongo, Zambië en Zimbabwe en landbougebiede van Angola, Zambië en Zimbabwe aan die Atlantiese hawe van Lobito en Indiese Oseaanhawe van Beira. Burgeroorloë in Angola, Kongo, Zimbabwe en Mosambiek het ontwikkeling van die hoofweg in die verlede vertraag, die mees onlangse in die Kongo en Angola, wat albei tans in 'n heropbouproses staan.

Die roete word ook deur 'n spoorverbinding bedien wat parallel aan die pad loop vir die grootste deel van sy lengte, behalwe tussen Kafue en Harare. Die spoorlyn is ook reeds in oorloë beskadig en sy westelike helfte, die Benguela Spoorweg, word nie op die oomblik bedryf nie. Tussen Kapiri Mposhi en Kafue in Zambië deel die snelweg die roete met die Kaapstad-Kaïro-Grootpad.

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.