Beta Camelopardalis

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Beta Camelopardalis
Emoji u2b55.svg
Die ligging van Beta Camelopardalis (in die rooi sirkel).
Die ligging van Beta Camelopardalis (in die rooi sirkel).
Sterrebeeld Kameelperd
Spektraaltipe G1 Ib–IIa[1]
Soort Superreus
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 05h 03m 25.08963s[2]
Deklinasie +60° 26′ 32.0895″[2]
Skynmagnitude (m) 4,02[3]
Absolute magnitude (M) −3,1[4]
B-V-kleurindeks  +0,93[3]
U-B-kleurindeks  +0,62[3]
Besonderhede
Massa (M) 6,5[1]
Radius (R) 58±13[5]
Ligsterkte (L) 1 592[6]
Ouderdom (jaar) 63 miljoen[1]
Temperatuur (K) 5 300[1]
Rotasiespoed (km/s) 11,7[7]
Metaalinhoud [Fe/H] −0,06[8]
Ander name
β Cam, 10 Camelopardalis, BD+60° 856, FK5 182, HD 31910, HIP 23522, HR 1603, SAO 13351, J05034+6027, ADS 3615 A
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Beta Camelopardalis (afgekort as β Cam) is die helderste ster in die noordelike sterrebeeld Kameelperd (Camelopardalis). Met ’n skynbare magnitude van 4,02 is dit dofweg met die blote oog te sien.[3] Dit is sowat 870 ligjare van die Son af en beweeg nader teen ’n radiale snelheid van -190 km/s.[9]

Die ster is ’n G-tipe superreus van spektraaltipe G1 Ib–IIa.[1] Dit is na raming 60 miljoen jaar oud en draai met ’n spoed van sowat 11,7 km/s.[7] Dit is ’n besonder vinnige rotasiespoed vir ’n geëvolueerde ster van hierdie soort. Een moontlike verklaring is dat dit ’n nabygeleë reuseplaneet soos ’n warm Jupiter verorber het.[10]

Beta Camelopardalis se massa is 6,5[1] keer dié van die Son en dit het uitgesit tot sowat 58 sonradiusse.[5] Sy ligsterkte is 1 592 keer[6] soveel as die Son s’n en dit het ’n effektiewe temperatuur van 5 300 K.[1] Dit is ’n bron van X-strale.[11]

β Cam het twee visuele[12] metgeselle: ’n A5-tipe ster met ’n magnitude van 7 teen ’n skeidingshoek van 84 boogsekondes; en ’n ster met ’n magnitude van 12 teen 15 boogsekondes.[13]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 (2015) “Carbon abundance and the N/C ratio in atmospheres of A-, F- and G-type supergiants and bright giants”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 446 (4): 3447. doi:10.1093/mnras/stu2299.
  2. 2,0 2,1 (2007) “Validation of the new Hipparcos reduction”. Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653. doi:10.1051/0004-6361:20078357.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 (2002) “VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system”. CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues 2237.
  4. (2012) “The Third Signature of Granulation in Bright-giant and Supergiant Stars”. The Astronomical Journal 143 (4): 92. doi:10.1088/0004-6256/143/4/92.
  5. 5,0 5,1 (2009) “Supergiant temperatures and linear radii from near-infrared interferometry”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 394 (4): 1925. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.14146.x.
  6. 6,0 6,1 (2012) “Fundamental parameters and infrared excesses of Hipparcos stars”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 427: 343. doi:10.1111/j.1365-2966.2012.21873.x.
  7. 7,0 7,1 (2015) “On the Nature of Rapidly Rotating Single Evolved Stars”. The Astrophysical Journal 801: 54. doi:10.1088/0004-637X/801/1/54.
  8. (2012) “Accurate luminosities from the oxygen λ7771-4 Å triplet and the fundamental parameters of F-G supergiants”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 423 (4): 3268. doi:10.1111/j.1365-2966.2012.21117.x.
  9. (2006) “Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system”. Astronomy Letters 32 (11): 759. doi:10.1134/S1063773706110065.
  10. (Maart 2015) “On the Nature of Rapidly Rotating Single Evolved Stars”. The Astrophysical Journal 801 (1): 6. doi:10.1088/0004-637X/801/1/54. 54.
  11. Haakonsen, Christian Bernt; Rutledge, Robert E. (September 2009), "XID II: Statistical Cross-Association of ROSAT Bright Source Catalog X-ray Sources with 2MASS Point Source Catalog Near-Infrared Sources", The Astrophysical Journal Supplement 184 (1): 138–151, doi:10.1088/0067-0049/184/1/138, Bibcode2009ApJS..184..138H 
  12. (September 2008) “A catalogue of multiplicity among bright stellar systems”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 389 (2): 869–879. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x.
  13. (2001) “The 2001 US Naval Observatory Double Star CD-ROM. I. The Washington Double Star Catalog”. The Astronomical Journal 122 (6): 3466. doi:10.1086/323920.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]