Kameelperd (sterrebeeld)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Kameelperd
Camelopardalis constellation map.png
Latynse naam Camelopardalis
Genitief Camelopardalis
Afkorting Cam
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 6h
Deklinasie 70º
Grootte 757 vk. grade (18de)
Kwadrant NQ2
Besonderhede
Hoofsterre 2, 8
Helderste ster Beta Camelopardalis (β Cam)
Naaste ster LHS 2459
Sterre helderder as 3 m 0
Sterre met planete 4
Messier-voorwerpe 0
Bayer-/Flamsteed-sterre 36
Meteoorreëns Camelopardalids
Aangrensende sterrebeelde
Draak, Klein Beer, Cepheus, Cassiopeia, Perseus, Koetsier, Rooikat, Groot Beer
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Die Kameelperd (Latyn: Camelopardalis) is ’n groot, maar dowwe sterrebeeld in die noordelike hemelruim. Dit is in 1612 deur die sterrekundige Petrus Plancius voorgestel. Sommige ouer sterrekundeboeke gebruik die alternatiewe spelling Camelopardus.[1]

Ruimtevoorwerpe[wysig | wysig bron]

Hoewel die Kameelperd die 18de grootste sterrebeeld is, is hy nie baie helder nie omdat die helderste sterre maar ’n magnitude van 4 het.

Alpha Camelopardalis is ’n blou superreus 5 000 ligjare van die Aarde af met ’n helderheid van 4,3 mag. Dit is ongewoon dat so ’n verafgeleë ster met die blote oog gesien kan word.[1] Beta Camelopardalis, van 4,3 mag, is die helderste ster in die sterrebeeld. Dit is ’n dubbelster waarvan die komponente van 4 en 8,6 mag is. Die tweede helderste ster is CS Camelopardalis, ’n effens veranderlike ster van 4,21 mag.[2]

In 2011 is ’n supernova in die Kameelperd ontdek.[3]

Baie verafgeleë sterrestelsels kan in die sterrebeeld gesien word. NGC 2403 is ’n stelsel in die M81-groep van sterrestelsels sowat 12 miljoen ligjare van die Aarde af.[1] NGC 1502 is ’n oop sterreswerm van 6 mag sowat 3 000 ligjare van hier. Dit het sowat 45 helder sterre en ’n dubbelster van 7 mag in die middel. Dit word ook verbind met Kemble se Kaskade, ’n klein ketting sterre van 2,5° lank wat parallel met die Melkweg lê en na die sterrebeeld Cassiopeia wys.[1]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Ridpath 2001, pp. 92-93
  2. Norton 1973, pp. 118=119
  3. Boyle, Rebecca (3 Januarie 2011). "10-Year-Old Canadian Girl Is The Youngest Person Ever to Discover a Supernova". Popular Science. Besoek op 8 Junie 2012. 
  • Norton, Arthur P. (1973), Norton's Star Atlas, pp. 118–119, ISBN 0-85248-900-5 
  • Ridpath, Ian (2001), Stars and Planets Guide, Princeton University Press, ISBN 0-691-08913-2 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]


Die 88 moderne sterrebeelde

AgterdekAkkedisAltaarAndromedaArendBeeldhouerBekerBerenice se HareBoogskutterBulCassiopeiaCepheusDolfynDraakDriehoekDuifEenhoringEridanusFeniksGraveerstifGroot BeerGroot HondHaasHerculesHorlosieIndiërJaghondeJagterKameelperdKameleonKielKlein BeerKlein HondKlein LeeuKoetsierKompasKraaiKraanvoëlKreefNetLeeuLierLugpompMaagdMikroskoopNoordelike KroonNoordelike WaterslangOktantOondParadysvoëlPasserPerseusPouPylRamRooikatSeileSekstantSentourSkerpioenSkildSkilderSlangSlangdraerSteenbokSuidelike DriehoekSuidelike KroonSuidelike VisSuidelike WaterslangSuiderkruisSwaanSwaardvisTafelTeleskoopToekanTweelingVeewagterVisseVlieënde PerdVlieënde VisVliegVosVulWalvisWaterdraerWeegskaalWinkelhaakWolf