Beta Crucis

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Beta Crucis
Die Suiderkruis, met Beta Crucis links.
Die Suiderkruis, met Beta Crucis links.
Sterrebeeld Suiderkruis
Spektraaltipe B0,5 III[1] / B2V[2]
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 12h 47m 43.26877s[3]
Deklinasie -59° 41′ 19.5792″[3]
Skynmagnitude (m) 1,25[4] (1,23 – 1,31)[5]
B-V-kleurindeks  -0,23[4]
U-B-kleurindeks  -0,98[4]
Besonderhede
Massa (M) 16 / 10[2]
Radius (R) A: 8,4 ± 0,6[1]
Ligsterkte (L) A: 34 000[1]
Ouderdom (jaar) 8 tot 11 miljoen[1]
Temperatuur (K) A: 27 000 ± 1 000[1]
Rotasiespoed (km/s) A: 35[1]
Metaalinhoud [Fe/H] A: -0,08 deks[6]
Eienskappe
Veranderlikheid A: β Cep[1]
Veelvoudigheid Dubbelster
Ander name
Mimosa,[7] Becrux,[8] HR 4853, CPD−59°4451, HD 111123, FK5 481, SAO 240259, HIP 62434
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Beta Crucis (β Crucis, afgekort as Beta Cru of β Cru), ook bekend as Mimosa,[7] is ’n dubbelsterstelsel; die tweede helderste ster in die sterrebeeld Suiderkruis naas Alpha Crucis en die 19de helderste ster in die naglug. Dit is deel van die prominente asterisme wat ook as die Suiderkruis bekend is.

Eienskappe[wysig | wysig bron]

Beta Crucis is vermoedelik die warmste ster van die eerste magnitude; dit het ’n skynbare magnitude van 1,25. Volgens parallaksmetings is dit sowat 280  ligjare van die Son af. In 1957 het die Duitse sterrekundige Wulff-Dieter Heintz ontdek dit is ’n spektroskopiese dubbelster met komponente wat te na aan mekaar is om met ’n teleskoop van mekaar te onderskei.[9] Die twee sterre wentel elke vyf jaar om mekaar op ’n afstand wat wissel van sowat 5,4 tot 12  AE.[2] Die stelsel is net 8 tot 11 miljoen jaar oud.[1]

Die primêre ster, Beta Crucis A, is ’n groot ster met ’n massa van sowat 16 keer dié van die Son. Sy geprojekteerde rotasiespoed is sowat 35 km s-1.

Dit is ’n bekende Beta Cephei-veranderlike, maar met ’n effektiewe temperatuur van sowat 27 000 K is dit aan die hoë kant van die onstabiliteitstrook waar sulke sterre voorkom. Dit het drie verskillende pulseringsperiodes, waarvan nie een radiaal is nie. Al die pulseringsperiodes is tussen omtrent 4,03 en 4,59 uur. Die ster het ’n sterreklassifikasie van B0,5 III – die ligsterkteklas van "III" dui aan dis ’n reusester wat die waterstof in sy kern opgebruik het. Dit is sy hoë oppervlaktemperatuur wat die ster die blouwit skynsel van ’n B-tipe ster gee.[10] Dit het ’n sterk sterwind en verloor moontlik sowat 10-8 keer die Son se massa per jaar, of die Son se volle massa elke 100 miljoen jaar. Die wind verlaat die stelsel teen ’n snelheid van 2 000 km s-1 of meer.[1]

Die sekondêre metgesel is dalk ’n hoofreeksster met ’n klassifikasie van B2V.[2] In 2007 is ’n derde metgesel bekendgemaak; dit is dalk ’n pre-hoofreeksster met ’n lae massa. Die X-straaluitstralings van die ster is deur die Chandra-X-straalsterrewag opgespoor. Nog twee sterre, teen ’n hoekskeiding van onderskeidelik 44 en 370 boogsekondes, is moontlik optiese metgeselle wat nie fisies met die stelsel verbind is nie. Die Beta Crucis-stelsel is dalk lid van die Laer Centaurus-Crux-subgroep van die Scorpius-Centaurus-assosiasie;[11] dit is ’n assosiasie van sterre wat dieselfde oorsprong het.[1]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Cohen, David H. et al. (June 2008), "Chandra spectroscopy of the hot star βCrucis and the discovery of a pre-main-sequence companion", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 386 (4): 1855–1871, doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13176.x, Bibcode2008MNRAS.386.1855C 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Aerts, C. et al. (January 1998), "Evidence for binarity and multiperiodicity in the beta Cephei star beta Crucis", Astronomy and Astrophysics 329: 137–146, Bibcode1998A&A...329..137A 
  3. 3,0 3,1 van Leeuwen, F. (November 2007), "Validation of the new Hipparcos reduction", Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653–664, doi:10.1051/0004-6361:20078357, Bibcode2007A&A...474..653V 
  4. 4,0 4,1 4,2 Johnson, H. L. et al. (1966), "UBVRIJKL photometry of the bright stars", Communications of the Lunar and Planetary Laboratory 4 (99): 99, Bibcode1966CoLPL...4...99J 
  5. (2009) “VizieR Online Data Catalog: General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007–2013)”. VizieR On-line Data Catalog: B/gcvs. Oorspronklik gepubliseer in: 2009yCat....102025S 1: 02025.
  6. Kilian, J. (February 1994), "Chemical abundances in early B-type stars. 5: Metal abundances and LTE/NLTE comparison", Astronomy and Astrophysics 282 (3): 867–873, Bibcode1994A&A...282..867K 
  7. 7,0 7,1 IAU Catalog of Star Names”. URL besoek op 28 July 2016.
  8. (1991) The Bright star catalogue. 
  9. Heintz, W. D. (October 1957), "The radial velocity variation of beta Crucis", The Observatory 77: 200, Bibcode1957Obs....77..200H 
  10. "The Colour of Stars", Australia Telescope, Outreach and Education (Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation), December 21, 2004, archived from the original on 2012-03-10, http://www.webcitation.org/6630AbtJZ?url=http%3A%2F%2Foutreach.atnf.csiro.au%2Feducation%2Fsenior%2Fastrophysics%2Fphotometry_colour.html, besoek op 2012-01-16 
  11. Rizzuto, Aaron; Ireland, Michael; Robertson, J. G. (October 2011), "Multidimensional Bayesian membership analysis of the Sco OB2 moving group", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 416 (4): 3108–3117, doi:10.1111/j.1365-2966.2011.19256.x, Bibcode2011MNRAS.416.3108R. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 12h 47m 43.26877s, −59° 41′ 19.5792″