Bianca (maan)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Daar is ook ’n asteroïde met die naam 218 Bianca.
Bianca   
Biancamoon.png
Ontdekking
Ontdek deur Bradford A. Smith / Voyager 2
Datum 23 Januarie 1986
Kleinplaneet-benamingUranus VIII
Wentelbaaneienskappe
Wentelbaanradius 59 165,550 ± 0,045 km[1]
Wentelperiode 0,434578986 ± 0,000000022 d[1]
Hellingshoek 0,19308 ± 0,054° (tot Uranus se ewenaar)[1]
Satelliet van Uranus
Fisiese eienskappe
Afmetings 64 × 46 × 46 km[2]
Gem. radius 25,7 ± 2 km[2][3][4]
Oppervlakte ~8 300 km²[nota 1]
Volume ~71 000 km³[nota 1]
Massa ~9,2×1016 kg[nota 1]
Gem. digtheid ~1,3 g/cm³ (veronderstel)[3]
Oppervlak-
aantrekkingskrag
~0,0086 m/s²[nota 1]
Ontsnapping-
snelheid
~0,022 km/s[nota 1]
Rotasieperiode Sinchronies[2]
Ashelling 0[2]
Temperatuur ~64 K[nota 1]

Bianca is ’n binnemaan van Uranus. Dit is op 23 Januarie 1986 ontdek op foto's wat deur Voyager 2 geneem is en het die voorlopige naam S/1986 U 9 gekry.[5] Dit is daarna genoem na die suster van Katherine in William Shakespeare se toneelstuk The Taming of the Shrew. Dit het ook die naam Uranus VIII.[6]

Bianca behoort tot die Portiagroep satelliete, wat ook Perdita, Desdemona, Cressida, Juliet, Rosalind, Kupido, Belinda en Portia insluit.[7] Dié mane het soortgelyke wentelbane en fotometriese eienskappe.[7] Buiten sy wentelbaan,[1] radius van 27 km[2] en geometriese albedo van 0,08[7] is feitlik niks oor Bianca bekend nie.

Op die Voyager 2-foto's lyk Bianca soos ’n langwerpige voorwerp, waarvan die lengteas na Uranus wys. Die verhouding van die asse is 0,7 ± 0,2.[2] Die oppervlak het ’n grys kleur.[2]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Notas[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Bereken uit ander parameters.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 (1998) “The Orbits of the Inner Uranian Satellites From Hubble Space Telescope and Voyager 2 Observations”. The Astronomical Journal 115 (3): 1195–1199. doi:10.1086/300263.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Erich Karkoschka (2001). “Voyager's Eleventh Discovery of a Satellite of Uranus and Photometry and the First Size Measurements of Nine Satellites”. Icarus 151 (1): 69–77. doi:10.1006/icar.2001.6597.
  3. 3,0 3,1 "Planetary Satellite Physical Parameters". JPL (Solar System Dynamics). 24 Oktober 2008. Besoek op 12 Desember 2008.
  4. Williams, Dr. David R. (23 November 2007). "Uranian Satellite Fact Sheet". Nasa (National Space Science Data Center). Besoek op 12 Desember 2008.
  5. Smith, B.A. (1986-01-27). “Satellites and Rings of Uranus”. IAU Circular 4168. Besoek op 2011-10-31.
  6. "Planet and Satellite Names and Discoverers". Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology. 21 Julie 2006. Besoek op 6 Augustus 2006.
  7. 7,0 7,1 7,2 Karkoschka, Erich (2001). “Comprehensive Photometry of the Rings and 16 Satellites of Uranus with the Hubble Space Telescope”. Icarus 151 (1): 51–68. doi:10.1006/icar.2001.6596.

Skakels[wysig | wysig bron]