Blarney Stone

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Persoon wat die Blarney Stone soen.
Die opgesoende Blarney Stone (soos van die grond af gesien) was oorspronklik 'n deel van 'n toilet.
Besoekers staan tou om die klip te soen.

Die Blarney Stone (Iers: Cloch na Blarnan) is ’n klip in die muur van die Blarney-kasteel in Blarney, ongeveer 8 kilometer van Cork in Ierland. Mense glo as jy dié klip soen, dit jou geluk sal bring en die vermoë gee om mense na jou pype te laat dans.[1] Die klip van blousteen is in 1446 in 'n toring van die kasteel aangebring. Die kasteel is 'n gewilde toeriste-aantreklikheid en besoekers kom van heinde en verre om die klip te soen en die kasteel met sy pragtige tuine te besigtig.

Om die klip te soen moet mens tot die kasteel se kruin uitklim en agteroor oor die rant leun om by te kom. Dit word tradisioneel met die hulp van 'n assistent gedoen. Die klip is tans van relings met beskermende dwarslatte voorsien, hoewel dit nie altyd die geval was nie. Die ritueel kan nogtans tot ernstige hoogtevrees lei.

Voordat die beskerming geïnstalleer is, was dit 'n gevaarlike onderneming. Mense is destyds aan die enkels gegryp en moes met hul lyf daar afhang om by te kom.[2] In die Sherlock Holmes-radiodrama, "Die avontuur van die Blarney Stone" (eerste uitsending op 18 Maart 1946), het 'n man na sy dood geval toe hy die klip probeer soen. Uit Holmes se ondersoek blyk dit 'n moord te wees, die man se skoene is voor die poging met ghries gesmeer.

William Henry Hurlbert skryf in 1888 dat dit lyk of die legende van die klip minder as 'n honderd jaar oud is. Dit dui daarop dat die tradisie laat in die 18de eeu begin het.[3] Die legende is in 1785 in A classical dictionary of the vulgar tongue deur Francis Grose beskryf.[4]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. Dunton, Larkin (1896). The World and Its People. Silver, Burdett. p. 84. 
  3. Hurlbert, William Henry (1888). Ireland Under Coercion: The Diary of an American, 2nd, Houghton Mifflin. p. 232. 
  4. Grose, Francis "A classical dictionary of the vulgar tongue" S. Hooper, London, 1785. Besoek op 23 Desember 2010

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: 51°55′45″N 8°34′14″W / 51.929091°N 8.570564°W / 51.929091; -8.570564