Checkpoint Charlie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Checkpoint Charlie in 2004, 15 jaar na die val van de muur.
Sowjet- en Amerikaanse tenks vis-à-vis by Checkpoint Charlie
"U verlaat die Amerikaanse sektor" in vier tale. Dergelike borde was ook by die ander sektor-oorgange te sien.

Checkpoint Charlie was die bekendste grenspos van die Berlynse Muur tussen die voormalige Oos- en Wes-Berlyn. Dit was 'n beheerpunt tussen die Amerikaanse en Russiese sektor in Friedrichstraße. Plekke waar mense of voertuie deurgesoek word voordat hulle mag aanry, word soms met Checkpoint Charlie vergelyk.[1]

Ná die Tweede Wêreldoorlog is Duitsland sowel as Berlyn in vier besettingsones verdeel: 'n Amerikaanse, 'n Britse, 'n Franse en 'n Sowjet-besettingsone. Die Amerikaanse, Britse en Franse besettingsones was van dié tyd af deel van die Bondsrepubliek Duitsland (BRD, informeel: Wes-Duitsland), terwyl die Russiese sone deel van die Duitse Demokratiese Republiek (DDR, informeel Oos-Duitsland) was. 'n Swaar bewaakte muur is tussen die Bondsrepubliek en die DDR gebou.

Mense wat van die Bondsrepubliek na Oos-Berlyn wou reis moes eers die sogenaamde Transit-Autobahnen neem – die enige verbindings tussen die Bondsrepubliek en Wes-Berlyn – vanwaar hulle na Oos-Berlyn kon reis. Checkpoint Charlie was die derde kontrolepunt wat mens onderweg moes oorsteek. Die punt is gevolglik na die derde letter van die NAVO-spelalfabet genoem. Checkpoint Alpha was die grenspos by Helmstedt op die Duits-Duitse grens. Checkpoint Bravo was by die snelweg naby Dreilinden, op die grens tussen Potsdam en Wes-Berlyn gewees.

Checkpoint Charlie was die enigste kontrolepunt waar diplomatieke korps en ander buitelanders (almal behalwe Wes-Berlyners, Wes-Duitsers en burgers van die lande van die Geallieerde Beheerraad) per pad na Oos-Berlyn kon reis. Per openbare vervoer was die nabygeleë Bahnhof Friedrichstraße die enigste toegangsregte vir toeriste.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: 52°30′26.806626″N 13°23′25.399785″O / 52.50744628500°N 13.39038882917°O / 52.50744628500; 13.39038882917