Comte de Rochambeau

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Comte de Rochambeau standbeeld, beeldhouwerk deur Fernand Hamar.

Marshal Jean-Baptiste Donatien de Vimeur, Comte de Rochambeau, (Gebore: 1 Julie 1725, Vendomê- Oorlede: 10 May 1807, Thorê), was 'n Franse edelman en generaal, wat 'n sleutelrol gespeel het in die beleg van Yorktown, en sodoende bygedra tot die onafhanklikheid van die 13 kolonies onder Britse gesag, gedurend die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog.

Militêre loopbaan[wysig | wysig bron]

Rochambeau was aanvanklik bestem vir die kerk, maar het by 'n kavalerie-regiment aangesluit nadat sy ouer broer gesterf het. Hy het in die Oostenrykse-Opvolgings oorlog gedien en homself sodanig onderskei dat hy teen 1747, tot kolonel bevorder is. Hy het deelgeneem in die Beleg van Maastricht (1748), en was daarna geëer deur 'n aanstelling as die goewerneur van Vendome in 1749. Alhoewel sy bydraes in die militêre veldtogte in Europa 'n impak gehad het, is hy veral bekend vir sy deelname aan die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog.

Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog[wysig | wysig bron]

Die oorgawe van Charles Earl Cornwalis op Yorktown.

In 1780 het koning Louis XVI van Frankryk, Charles aangestel as luitenant-generaal in die Franse leër, en was in bevel van 6000 soldate, wat gesuur was na Noord-Amerika om die Amerikaanse koloniste te ondersteun, in hul stryd om onafhanklikheid van Engeland te verkry.

Hy het in Newport, Rhode Island, in Julie 1780 aangekom, en het later sy magte verenig met dié van generaal George Washington en sy Kontinentale Lëer. Die twee gekombineerde magte, byna 19 000 sterk, het suidwaarts gemars na Yorktown, waar 'n Britse mag van 8000, onder bevel van Charles Earl Cornwallis, gestasioneer was. Na 'n 21 dag beleg, het Charles Earl Cornwallis en sy lëer oorgegee. Die verpletterende nederlaag van Cornwallis en sy militêre mag het Brittanje gedwing om 'n vredesverdrag te heroorweeg, aangesien die oorlog te duur en uitgestrek sou wees.

Die Oorlog van die Oostenrykse-Opvolging[wysig | wysig bron]

Oorsaak van die oorlog:[wysig | wysig bron]

Na Philip I se dood, in 1711, was Charles VI die enigste manlike erfgename van die Habsburgse ryk, en was sy titels en besittings dus verdeel onder hom. Op daardie stadium was Charles VI sonder kinders, en asgevolg van die Pactum Mutuae Successionis, was Philip I se dogter, genoem erfopvolger. In 1713, stel Charles VI die Pragmatiese verklaring op, en verontagsaam die Saliese wet, waarin dit stipuleer dat n vrou nie mag erfopvolger wees, sowel het hy sy eie nakomelinge dogters verkies vir die erfnaaming, bo die van sy broer.

In 13 Mei, 1717, was Maria Therisa gebore, aan Charles VI en Elisabeth Christine van Brunswick-Wolfenbüttel, en word dus die opvolger van die Habsburg Ryk. In 1740, sterf Charles VI, en word Maria Therisa, die Erzherzogin genoem. Dit het toe gelei na die oorlog.

Alhoewel die oorlog gestempel is as n oorlog vir of teen, en oor die opvolging van Maria Therisa, het dit hoofsaaklik gebied as n regverdiging om besittings te byt, en sodoende teenstanders se posisies te versterk.

Comte de Rochambeau se rol in die Oorlog[wysig | wysig bron]