Beleg van Yorktown

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Broom icon.svg Hierdie artikel moet skoongemaak of andersins verbeter word.
Hierdie artikel voldoen nie tans aan die hoë gehaltestandaarde waarna Wikipedia streef nie. Voel vry om self in te spring en verbeterings te maak, en verwyder hierdie kennisgewing ná die tyd. Vir meer hulp, sien die redigeringshulp. Daar is moontlik kommentaar in die artikel of op die besprekingsblad oor wat verbeter moet word.
September 28 - Oktober 1781
Charles Cornwallis se oorgawe, soos uitgebeeld deur John Trumbull.

Die Beleg van Yorktown (Engels: Siege of Yorktown, Battle of Yorktown, Surrender at Yorktown of Siege of Little York) was ’n gekombineerde beleg van Yorktown, Virginië in die VSA, tydens die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog. Dit het geduur van 28 September 1781 tot die uiteindelike oorgawe van die Britte op 19 Oktober van dié jaar. Die Britse hawedorp, onder beheer van luitenant-generaal Charles Earl Cornwallis, is beleër deur ’n gekombineerde mag van die Amerikaanse Kontinentale Leër onder generaal George Washington en Franse weermagtroepe onder bevel van Comte de Rochambeau.

Dit was die laaste groot landstryd van die oorlog in die Noord-Amerikaanse Teater en het die Verenigde Koninkryk aangemoedig om vrede te beding nadat Cornwallis en sy leër gevang is. Dit het die Amerikaners se moreel, wat destyds laag was, ’n hupstoot gegee en Franse belangstelling in die oorlog weer aangewakker. Dit het ook die openbare steun vir die oorlog in Brittanje ondermyn.[1]

Oorsig van die beleg[wysig | wysig bron]

Landelike troepgroepering[wysig | wysig bron]

'n Voorbeeld van 'n Redoute. Dit is fortifikasies wat buite die hoof-fortifikasies geleë is.

Op 26 September, het artillerie, beleggingsgereedskap, en Franse soldate begin arriveer op Williamsburg, vanuit hedendaagse Elkton. Dit het Generaal George Washington n gesamentlike mag gegee van 7 800 Franse weermagtroepe, 3 100 militia, en 8 000 kontinentale troepe.

Vroeg op 28 September, lei Washington sy soldate uit Williamsburg na Yorktown om die dorp te omsingel. Die Franse het die posisie in die Weste geneem, en die Amerikaners die geëerde posisie in die Ooste.

Charles Cornwallis het n ketting van sewe Redoute en Swaargeweer-Fortifikasies gehad wat gebind was met grondwerke, saam met Swaargeweer-fortifikasies op die smalle van die York-rivier, naby Gloucester Point.

Dieselfde dag het Generaal Washington die Fortifikasies van die dorp opgemeet en aangeneem, dat die Britte in submissie gebomabardeer kon word. Die Amerikaanse - en Franse troepe het die aand onder die sterre spandeer, heel waarskynlik angstig en opgewonde, terwyl werkersgroepe die moeras oorbrûg.

Op September die 29de, het Washington sy lëer nader aan Yorktown verhuis, terwyl Britse krygers op hulle vuur. Gedurende die dag het sewe kannone gevuur, maar min gesneuweldes was aangemeld.

Cornwallis het al sy soldate onttrek uit die buitenste verdedigingsplekke, behalwe vir die Fusilliers redoute op die weslike gedeelte en redoute 9 en 10 in die Ooste. Cornwallis het sy soldate beveel om die growndwerke wat nastenby die dorp is, te beman, om sodoende sy lyne te verduk en dus versterk, in die hoop dat hulle kan uithou tot hulp arriveer, wat beloof was deur Clinton. Die Amerikaners en Franse het die fortifikasies wat die Britte agtergelaat het, beman, en hul eie gewere daar geplaas. Met die Britse se buitenste verdedigingsplekke in hul hande, het die Geallieerdes ingenieurs' begin artillerie stukke uitlê. Die werksgroepe het ook die grondwerke verbeter, en loopgrawe verdiep. Die Britse het ook aan hul verdedigingswerke begin verbeter.

Op September die 30ste, het die Franse die Fusilier-redoute gedurf, maar na n twee uur vuurgeveg, was die Franse tevergeefs omgedraai. Op Oktober die 1ste, het die geallieerdes voorbereidings begin maak vir die eerste parallel, (Loopgrawe om die verdedigingsplekke). Om die Amerikaanse artillerie verhuising te belemmer, het die Britte gedurig gevuur. Op die 2de het Britse vuur opgestook, en meer gesneuweldes is afgemerk.

Teen Oktober die 5de, was Washington byna gereed om die eerste paralel oop te stel. Die aand het die "sappers" (Kryger ingenieurs) en myners begin werk om die pad van die loopgrawe te merk in die nat sand.

Bombardement[wysig | wysig bron]

In die nag van Oktober die 6de, het troepe uitbeweeg in stormagtige weer, om die eerste parallel te grawe. Die swaar weer het die volmaan verontagsaam, en het die operasie versteek van die vyand se oë. Die loopgraaf was veronderstel om n 1800 meter te strek, vanaf die hoof van Yorktown, tot teenaan die York-rivier. Halfte van die loopgraaf sou gekommandeer word deur die Franse, en die anderhalf deur die Amerikaners. In die Noordsy, was n ondersteunings loopgraaf veronderstel, om verbygaande skepe te bombardeer. Die Franse was beveel om die Britte te verbyster, deur middel van n valse-aanval, maar die plan was bevind asgevolg van n Franse droster, en die Britse Fuseliers het hul wapens gedraai na die Franse.

Op Oktober die 7de, het die Britte die gealieerdes se nuwe loopgraaf waargeneem, wat net buite musket-range was. Oor die volgende twee dae, het die gealieerdes hul wapen-verhuisings kompleet, en die artillerie in posisie gesleep. Die Britse vuur het begin verswak nadat hulle waargeneem het hoeveel swaarwapens die Amerikaners werlik het.
Teen Oktober die 9de, was alle Franse en Amerikaanse gewere in plek, n gesamentlike getal van 14 swaargewere is opgemerk. Op 15H00, het die Franse gewere begin skieter. Dit was 2 ure later gevolg deur die Amerikaners. Washington het die eerste skot gevuur vanuit die Amerikaners. Legende het dit dat n Offisiers tafel, waarby hul vergesel het, getref was. Die gesamentlike bombardeering van die Amerikaanse en Franse gewere, het die verdedigingswerke begin verknoei. Washington het beveel dat die gewere deur die aand moet vuur, om die Britse van herstelwerk te hinder.

Alle gewere op die linker-sy van die verdedigingsplek was binnekort stom. Soldate het begin dros op groot getalle. Charles Cornwalis het woord gekry dat hulp uit New-York op die 12de sou onttrek. Cornwallis het teruggestuur dat hulle nie langer sou kon uithou.

Op die aand van die 11de Oktober, het Washington beveel dat n tweede paralel gegrawe moes word. Dit sou 370m die Britse lyn nader, maar kon nie uitgereik word tot na die rivier nie, want die Redoute 9 en 10 was in die pad. Gedurende die nag, was Britse gewere nogsteeds gefokus op die eerste paralel, sonder wete dat n tweede paralel gekonstrueer word. Teen die oggend van die 12dem was die geallieerde troepe al verhuis na die nuwe posisie.

Aanval op die Redoute[wysig | wysig bron]

Verkneg van Redoute #9
Hedendaagse Redoute. 10

Teen die 14de Oktober, was die loopgraaf 140m vanaf Redoute 9 en 10. Washington het beveel dat alle gewere binne bereik die Redoute bombardeer, om hul te verswak vir n aanval. Washington het beplan om die duisternis van n maanlose aand te gebruik, om die element van verassing te verkry. Om die "duisternis" te verhef, het hy stilte beveel, en dat geen kryger sy geweer moes laai, tot hulle die fortifikasies bereik het. Redoute 10 was naastenby die rivier, en het slegs 70 manne gehuis, terwyl Redoute 9 n kwartmyl binnelands was, en het 120 soldate gehuis. Albei Redoute was swaar gefortifiseer, met rye verstoppings wat dit omring, en modder slote 23m uitwaarts. Washington het n plan geformuleer, waarby die Franse n afleidende aanval op die Fuselier-Redoute maak, en dan 30 minute later Redoute 9 aanval, terwyl die Amerikaners Redoute 10 aanval. Redoute 9 sou aangeval word deur 400 Franse troepe, onder bevel van Wilhelm von Zweibrücken, en Redoute 10, deur 400 ligte-infantrie, onder bevel van Alexander Hamilton.

Op 18H30 het n slag die afleidende-aanval op die Fuselier-Redoute afgekondig. Op ander gedeeltes in die lynformasie, het beweging plaasgevind, om die indruk te skep dat hulle Yorktown gaan aanval. Met Bajonette gevestig het die Amerikaners gemars op Redoute No. 10. Hamilton het luitenant-Kolonel John Laurens na agter gestuur, om te keer dat die soldate nie kan vlug nie. Die Amerikaners het by die Redoute gearriveer en die hout-verdedigingswerke begin wegkap. n Britse wag het die Amerikaners gedurf, en op hul gevuur. Die Amerikaners het reageer met n bajonet aanval. Die Amerikaners het die Redoute binnegetree, onder swaar vuur, maar het in die einde oorheers. Meeste van die garnisoen was gevange geneem, inslutend die bevelvoerder, Majeur Campbell. In die aanval het die Amerikaners 9 verloor, en 25 was gewond.

Vb. van n verstopping. Die doel van n verstopping, is om die vyand so lank as moontlik in die lyn van vuur te hou.

Die Franse aanval het terselftetyd begin, maar was vertraag deur die Verstoppings, wat byna sonder skade gestaan het na die bombardeering. Die verdedigers het gevuur van die voorskans, maar was teruggedeins deur die Franse. Die verdedigers het probeer teenstand bied, deur om agter dromme te staan en te vuur, maar het hulle gewere neerleg, en hulself oorgegee, toe die Franse gereed maak vir n bajonet aanval.

Met die verknegging van Redoute 9 en 10, kon Washington beveel dat Yorktown gebombardeer word van drie rigtinge, asook het hulle hul artillerie verhuis na die Redoute. Op Oktober die 15de, het Cornwallis beveel dat alle gewere moet fokus op die naaste geallieerde posisie. Hy het dan beveel dat n kompanji van 350 skok-troepe, gelei deur kolonel Robert Abercromby, die aand moes uitgaan en die gewere saboteer. Alhoewel hulle geslaag het in die poging, was dit nutteloos, want die gewere was herstel teen die oggend. Die bombardeering het die volgende dag aangehou, en daar was kompetisie onder die geallieerdes, om te sien wie die meeste skade kon rig.

Op die Oggend van die 16de Oktober, was meer gewere na die Amerikaanse lyne gebring, en het dus gelei dat die vuur vererger. In desperasie het Cornwallis sy troepe probeer evakueer oor die York-rivier, maar het daarin misluk toe n stormbui skielik verskyn.

Britse oorgawe[wysig | wysig bron]

Oorsig van die Britse kapitulasie by Yorktown, met die blokkade van die Britse aan die regs.
Die oorgawe van Cornwallis. Oktober 19, 1781.

Op die 16de het Cornwallis en sy offisiere gestem dat hul situasie hopeloos is. Vroeg die oggend op die 17de, het n drommer verskyn, gevolg deur n Britse offisier wat n wit sakdoek swaai. Die bombardering het gestop, die Britse offisier was geneem en tydelik verblind, en agter die Amerikaanse lyne geneem. Onderhandelinge het begin op die 18de Oktober, by die Moore huis, tussen luitenant-kolonel Thomas Dundas en Majeur Alexander Ross (Wie die Britte verteenwoordig het), en luitenant-kolonel Laurens (Wie die Amerikaners verteenwoordig het), Marquiss de Noailles (Wie die Franse verteenwoordig het.) Om te verseker dat Franse-Amerikaanse verhoudings nie vererger nie, het Washington verskeker dat die Fraanse n gelyke deel speel in die oorgawe proses.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Herring, George C. (2011). From Colony to Superpower: U.S. Foreign Relations since 1776. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0199765539. , bl. 6

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

  • Crystal txt.png Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia. Maar op n klein mate in eie woorde geplaas :D