Danie Goosen

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Danie Goosen is 'n Suid-Afrikaanse filosoof, voormalige voorsitter van die Groep van 63 (2000–2004) en sedert 2004 die voorsitter van die FAK.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Goosen is in 1953 in Johannesburg gebore. Hy het sy skoolopleiding in Johannesburg en Pretoria gekry en het aan die universiteite van Pretoria en Suid-Afrika ekonomie, teologie en filosofie gestudeer. Hy behaal sy doktorsgraad oor die filosofie van verwondering by Nietzsche 1989.

Vanaf 1985 is hy 'n lektor in die departement Godsdienswetenskap aan die Universiteit van Suid-Afrika en word later senior lektor en mede-professor (1997) in dié departement. Vanaf 2008 is hy professor in godsdienswetenskap aan Unisa.

Goosen was vir 'n lang ruk 'n verdediger van 'n filosofiese posisie (dekonstruksie) waarin figure soos Nietzsche, Martin Heidegger en Jacques Derrida 'n groot rol gespeel het. Vanaf 2000 swaai sy denke weg van Heidegger en Derrida en meer in die rigting van die verdediging van die politieke teologie van 'n "ander moderne" waarin die begrip gemeenskap 'n sterk rol speel. In sy boek Nihilisme (2007) beskryf hy die werklikheid (syn) in deelnemende en dramatologiese terme. Die belangrike figure wat nou sy denke inspireer sluit die volgende in: Plato, Aristoteles, Thomas van Aquino, Hegel, Heidegger, Gadamer, Taylor en MacIntyre.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  • 2007. Nihilisme. Notas oor ons tyd. Johannesburg: Praag.
  • 2013. Die republikeinse gedagte. Pretoria: FAK.
  • 2015. Oor gemeenskap en plek. Anderkant die Onbehae. Pretoria: FAK.