Eunice Lenore Basson

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Eunice Lenore Basson is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in Pretoria gebore, waar sy ook grootword.

Lewe en werk [wysig | wysig bron]

Sy is die enigste dogter in die gesin en 'n laatlam, met slegs ouer broers. Na skool studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar sy 'n B.A.-graad, 'n B.A. Honneurs-graad in Duits, 'n B.A. Honneursgraad in Kunsgeskiedenis en 'n M.A.-graad in Kunsgeskiedenis verwerf. Hierna promoveer sy (D.Litt. et Phil.-graad) in 2003 aan die Universiteit van Suid-Afrika (Unisa)[1] met 'n proefskrif oor “Die bydrae van Erich Mayer tot die vestiging van 'n estetiese bewussyn en die bevordering van 'n kunsidentiteit in Suid-Afrika tot aan die einde van die 1930’s”. In 2002 behaal sy ook 'n sertifikaat in Noord-Sotho kommunikasievaardighede aan die Sentrum vir Pan-Afrika Tale en Kulturele Ontwikkeling aan Unisa. Na 'n kort tydperk as navorser by die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing is sy as dosent verbonde aan die Universiteit van Pretoria en daarna sedert die laat tagtigerjare aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy tree af in 2011, maar is daarna steeds betrokke by nagraadse studieleiding by drie tersiêre instansies en is ook kunsadviseur vir korporatiewe ondernemings en private kunsversamelaars.[2] In 2008 skryf sy in vir 'n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Pretoria, onder leiding van Henning Pieterse, wat sy in 2011 met lof verwerf. Sy verkry in 2009 Lapa-Uitgewers se beurs vir Kreatiewe Skryfkuns vir hierdie studie. Baie van die gedigte wat later in haar debuutbundel opgeneem word, is geskryf ter voldoening aan die vereistes van hierdie graad, terwyl haar mini-verhandeling getiteld was “Die uitbeelding van die vrou in geselekteerde kortverhale van Rachelle Greeff met spesifieke verwysing na Die rugkant van die bruid (1990) en Merke van die nag (2001)”. [3]

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Sy publiseer in 1996 'n aantal gedigte in Tydskrif vir Letterkunde, maar haar debuutdigbundel, “Leiboom”,[4][5][6]verskyn eers in 2014. Sy kies die titel na aanleiding van die wyse waarop haar pa in die tuin plante en lote gelei en met sisaltou aan strukture gevestig het.[7] Die titel stel ook reeds die tema van die familiestamboom en dus die herinnering aan die jeug en ouers be-kend. Die bundel word in drie genommerde afdelings verdeel. Die eerste bevat hoofsaaklik natuurgedigte, terwyl die tweede etlike gedigte met kuns as tema of onderliggend aan die boodskap bevat, met aktuele verse wat vanuit 'n vroulike perspektief aangebied word. “Nuusleser” besin oor die sielkundige impak van 'n nuusbulletin op die leser daarvan, terwyl “Biografie” opgedra word aan die digter se oom, majoor N.V. Basson, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in Noord-Afrika neergeskiet is. Die effektiewe gebruik van enjambemente simuleer die aanhoudende beweging en opbouende spanning. Die laaste afdeling bevat herinneringsgedigte van die jeug, ouers en ander geliefdes.[8] Deurgaans word gebruik gemaak van suggestie eerder as direkte segging. “Leiboom” is in 2015 op die kortlys vir die toekenning van die Ingrid Jonker-prys. In 2020 word haar gedig ‘Bidsnoer’ in Vers en vrou opgeneem. [9]

Publikasies[wysig | wysig bron]

  • 2014  Leiboom

Ander Verwysings[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. NB-Uitgewers: http://www.nb.co.za/authors/8534
  2. Green, Phyllis Sarie: http://www.sarie.com/lewe-liefdes/boeke/eunice-basson-oor-haar-eerste-digbundel/#/
  3. Netwerk24: http://www.netwerk24.com/Vermaak/Boeke/Eunice-Basson-debuteer-na-jare-20150107
  4. Du Plooy, Heilna Versindaba: http://versindaba.co.za/2014/11/24/resensie-leiboom-eunice-basson/
  5. Hambidge, Joan “Rapport” 14 Desember 2014
  6. Stehle, Rudolf “Beeld” 8 Desember 2014
  7. Phyllis Green in  “Sarie” van 27 Maart 2015
  8. LitNet: http://www.litnet.co.za/tien-vrae-eunice-basson-oor-leiboom/
  9. De Wet, K. (samest.) Vers & vrou. Kaapstad: Human & Rousseau. 2020