Europese Konvensie vir Menseregte

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die Europese Konvensie vir Menseregte is ’n internasionale verdrag om menseregte en basiese vryhede in Europa te beskerm. Dit is in 1950 deur die destyds pasgestigte Raad van Europa opgestel[1] en het op 3 September 1953 van krag geword. Alle lidlande en nuwe lede van die Raad van Europa moet die konvensie so gou moontlik aanvaar.[2] Dit was voorheen bekend as die Konvensie vir die Beskerming van Menseregte en Basiese Vryhede.

Met die konvensie is die Europese Hof vir Menseregte gestig. Enigiemand wat voel sy of haar regte volgens die konvensie is deur ’n staat aangetas, kan hulle tot die hof wend. Die hof se bevindings is bindend en die betrokke staat is verplig om dit uit te voer. Die Komitee van die Ministers van die Raad van Europa monitor die uitvoering van die bevindings, veral wanneer skadevergoeding aan aansoekers betaal moet word. Dié skadevergoeding kan nogal groot wees; in 2014 het Rusland ingestem om meer as $2 miljard aan voormalige aandeelhouers van Joekos te betaal.[3][4]

Daar is verskeie protokolle wat ná 1953 uitgereik is wat van die aanvanklike regulasies wysig.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]