Giftigheid

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Giftigheid of toksisiteit is 'n mate van skadelikheid wat 'n stof vir mense, diere of ander organismes besit.[1]

Daar word onderskei tussen:

  • die akute giftigheid -- skade wat die organisme ondergaan deur 'n enkele blootstelling daaraan
  • die subchroniese giftigheid -- die stof se vermoë om deur blootstelling gedurende 'n jaar (maar minder as die organisme se lewensduur) skade te veroorsaak
  • die chroniese giftigheid -- die effekte van lang, soms lewenslang daaraan blootgestel te wees

Toksikologie[wysig | wysig bron]

Toksikologie (die studie van gifstowwe en besoedeling) of gifkunde gee mens 'n begrip van die manier waarop gifstowwe die liggaam aantas, asook watter teenmiddel vir 'n besondere soort vergiftiging toegedien moet word. 'n Groot verskeidenheid teengiwwe word vandag gebruik: van melk tot serums wat van perde verkry word. Baie soorte teengif is dodelik giftig wanneer hulle in groot hoeveelhede toegedien word, die gebruik daarvan vereis aansienlike kennis en versigtigheid.

Dosis[wysig | wysig bron]

Paracelsus

Paracelsus het reeds ingesien dat die dosis van 'n stof 'n groot rol speel in vraag watter skade dit sal doen. Hy skryf in die eerste helfte van die 16de eeu:

Cquote1.svg Alle Dinge sind Gift, und nichts ist ohne Gift; allein die dosis machts, daß ein Ding kein Gift sei.[2] -- Paracelsus

Alle dinge is gif en niks is sonder gif; net die dosis bepaal of 'n ding geen gif is nie.

Cquote2.svg

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]