Helderberg (kiesafdeling)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Dr. Denis Worrall het in 1987 met 39 stemme verloor teen min. Chris Heunis, Helderberg se enigste LV in die setel se 20 jaar lange bestaan.

Helderberg was eers van 1974 af 'n kiesafdeling vir die Suid-Afrikaanse Volksraad in die streek in die Suidwes-Kaap met dieselfde naam.

Afbakeningskommissies het van 1910 af telkens verander aan die grense en name van die kiesafdelings in die Helderberg en Overberg. In 1910, 1915, 1920, 1921 en 1924 was daar net Caledon. In 1929 kom Bredasdorp en Hottentots-Holland by. Die drie bestaan sy aan sy tot 1953 toe Caledon en Bredasdorp gekombineer word en Valsbaai sy opwagting maak. Caledon-Bredasdorp verdwyn voor 1958 se verkiesing en sy LV, Dirk Uys, word LV vir Valsbaai. In 1966 word Caledon opnuut afgebaken, maar Hottentots-Holland afgeskaf. Eers weer in 1974 regverdig die kiesertal in dié streek die instel van 'n derde kiesafdeling, wat tot 1994 as Helderberg sou bekend staan.

In die eerste verkiesing in Helderberg in 1974 word Chris Heunis, van 1970 af LV vir Valsbaai, tot die eerste LV vir die nuwe setel verkies met 'n meerderheid van 2 625 teen die V.P. se P.A. Myburgh, wat in 1970 in Caledon met 1 860 stemme verloor het teen Frank Waring, een van die eerste twee Engelssprekende ministers in dr. H.F. Verwoerd se kabinet en 'n voormalige lid van die Verenigde Party. Heunis behou die setel met gemak in 1977 en in 1981, maar in 1987 se algemene verkiesing staar hy 'n reuse-aanslag deur dr. Denis Worrall in die gesig en wen met net 39 stemme. Worral het later die Onafhanklike Party gestig en in 1989 een van die Demokratiese Party se drie medeleiers geword. Hy het ook in 'n tussenverkiesing op 5 Mei 1976 in Durban-Noord gestaan as Nasionale Party-kandidaat en derde gekom met 3 139 stemme in die Progressiewe Reformiste Party se eerste en enigste oorwinning by die stembus toe S.A. Pitman (4 243 stemme) met 'n skrale meerderheid van 324 wen teen die V.P. se W.B. Reynolds (3 919 stemme).

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Potgieter, D.J. (ed.) 1972. Standard Encyclopaedia of Southern Africa. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
  • Schoeman, B.M. 1977. Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910-1976. Pretoria: Aktuele Publikasies.