Hikikomori

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

In Japan is hikikomori (Japannees: ひ き こ も り of 引 き こ も り, letterlik. "Trek na binne, word ingeperk", dit wil sê, "akute sosiale onttrekking"; 'n aangepase vertaling: binnesluiting) 'n teruggetrokke adolessent of volwassene wat hulself onttrek het uit die samelewing en streef na uiterste vlakke van isolasie en afsluiting.[1] Hikikomori verwys na die verskynsel in die algemeen en die individue self. Hikikomori word beskryf as alleenlopers of 'hedendaagse kluisenaars'.[2] Volgens ramings is 'n halfmiljoen Japannese jeugdiges sosiale kluisenaars[3], sowel as meer as 'n halfmiljoen middeljarige individue.[4]

Definisie[wysig | wysig bron]

Japanese hikikomori in 2004.

Die Japanse Ministerie van Gesondheid, Arbeid en Welsyn definieer hikikomori as 'n toestand waarin die geaffekteerde individue weier om hul ouerhuis te verlaat, nie werk nie of skool toe gaan en hulself vir 'n periode van 'n enkele kamer te isoleer weg van die samelewing en familie vir 'n periode van langer as ses maande.[5] Die psigiater Tamaki Saitō definieer hikikomori as " ... 'n toestand wat in die laat twintigerjare 'n probleem word, wat behels dat 'n mens in 'n eie huis kokonvorming nastreef en nie ses maande of langer aan die samelewing deelneem nie, maar dit lyk nie of 'n ander sielkundige probleem as die belangrikste bron daarvan nie. "[6]

Meer onlangs het navorsers meer spesifieke kriteria ontwikkel om hikikomori meer akkuraat te identifiseer. Tydens 'n diagnostiese onderhoud evalueer opgeleide klinici vir:[7]

1. die grootste deel van die dag en byna elke dag tuis spandeer,

2. duidelike en aanhoudende vermyding van sosiale situasies en sosiale verhoudings,

3. sosiale onttrekkingsimptome wat beduidende funksionele inkorting veroorsaak,

4. duur van minstens ses maande, en

5. geen oënskynlike fisiese of geestelike etiologie om die sosiale onttrekkingsimptome te verantwoord nie.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Kremer, William; Hammond, Claudia (5 Julie 2003). "Hikikomori: Why are so many Japanese men refusing to leave their rooms?". BBC News (in Engels). BBC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Januarie 2020. Besoek op 11 Maart 2016.
  2. Teo, Alan (November 8, 2012). Modern-Day Hermits: The Story Hikkomori in Japan and Beyond (YouTube). University of Michigan Center for Japanese Studies. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2014. Besoek op February 26, 2014.
  3. Jozuka, Emiko (12 September 2016). "Why won't 541,000 young Japanese leave the house?". CNN (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 November 2019. Besoek op 27 Maart 2018.
  4. "613,000 in Japan aged 40 to 64 are recluses, says first government survey of hikikomori". The Japan Times Online (in Engels). 29 Maart 2019. ISSN 0447-5763. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Mei 2020. Besoek op 29 Maart 2019.
  5. Itou 2003.
  6. Saitō 2012.
  7. Teo & Gaw, Hikikomori, a Japanese Culture-Bound Syndrome of Social Withdrawal? A Proposal for DSM-5, Journal of Nervous and Mental Disease, 2015,No 182.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Itou, Junichirou (2003). Shakaiteki Hikikomori Wo Meguru Tiiki Seisin Hoken Katudou No Guide-line [Guideline on Mental Health Activities in Communities for Social Withdrawal] (in Japannees). Tokyo: Ministry of Health, Labor, and Welfare.AS1-onderhoud: ref=harv (link)
  • Saitō, Tamaki (1998). Hikikomori kyūshutsu manyuaru [How to Rescue Your Child from "Hikikomori"] (in Japannees). Tokyo: PHP Kenkyūjo.AS1-onderhoud: ref=harv (link)
  • (2010) “Hikikomori, a Japanese Culture-Bound Syndrome of Social Withdrawal? A Proposal for DSM-5”. Journal of Nervous and Mental Disease 198 (6): 444–449. doi:10.1097/NMD.0b013e3181e086b1.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]