Jeremy Irons

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Jeremy Irons
'n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Irons in 2011 by die Berlynse Rolprentfees.

Geboortenaam Jeremy John Irons
Geboorte 19 September 1948 (1948-09-19) (71 jaar oud)
Aktiewe jare 1969-tans

Jeremy John Irons (gebore op 19 September 1948)[1] is ’n Britse akteur.

Loopbaan[wysig | wysig bron]

Ná sy klassieke opleiding aan die Bristol Old Vic Theatre School het Irons sy akteursloopbaan in 1969 op die verhoog begin. Hy het in baie West End-produksies verskyn, soos The Winter's Tale, Macbeth, Much Ado About Nothing, The Taming of the Shrew, Godspell, Richard II en Embers. In 1984 het hy sy Broadway-debuut in The Real Thing gemaak en ’n Tony vir beste akteur gewen.

Irons in 2006.

Sy eerste groot rolprentrol was in 1981 in die romantiese drama The French Lieutenant's Woman, waarvoor hy ’n Bafta-benoeming gekry het. Ná rolle in prente soos Moonlighting (1982), Betrayal (1983) en The Mission (1986), het hy lof gekry vir sy spel as die tweeling-ginekoloë in die sielkundige riller Dead Ringers (1988).

In 1990 was hy in die rol van die vermeende moordenaar Claus von Bülow in Reversal of Fortune. Hy het verskeie pryse daarvoor gewen, onder meer ’n Oscar vir beste akteur.

Ander noemenswaardige prente sluit in die raaiselriller Kafka (1991), die periodedrama The House of the Spirits (1993), die romantiese drama M. Butterfly (1993), die aksiefliek Die Hard with a Vengeance (1995), die dramas Lolita (1997), The Man in the Iron Mask (1998), The Merchant of Venice (2004) en Being Julia (2004) en die western Appaloosa (2008).

Irons het ook bekendheid op TV verwerf. Hy het sy eerste Golden Globe-benoeming gekry vir die reeks Brideshead Revisited (1981). In 2005 het hy saam met Helen Mirren in die historiese minireeks Elizabeth I gespeel en daarvoor ’n Golden Globe en Emmy vir beste manlike byspeler gewen. Van 2011 tot 2013 was hy pous Alexander VI in die historiese reeks The Borgias.

Hy is een van min akteurs wat ’n Oscar, Emmy, Grammy en Tony gewen het.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Jeremy Irons Biography (1948–)". Filmreference.com. Besoek op 14 Junie 2012.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]