Junkers Ju 88

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Junkers Ju 88
Bundesarchiv Bild 101I-363-2258-11, Flugzeug Junkers Ju 88.jpg
'n Ju 88A oor Frankryk in 1942.
Tipe Bomwerper en nagvegter
Vervaardiger Junkers
Ontwerp deur Ernst Zindel, W. H. Evers, en Alfred Gassner
Nooiensvlug 21 Desember 1936
Status Onttrek aan militêre diens
Hoofgebruiker Luftwaffe
Aantal gebou 15,183

Die Junkers Ju 88 is 'n veeldoelige vliegtuig wat onder andere as bomwerper en nagvegter deur die Luftwaffe gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit was ook gebruik vir lae ondersteuning, verkenning en as torpedodraer. Dit was oorspronklik ontwerp as 'n hoëspoed bomwerper en word soms beskryf as die Duitse Mosquito.

Ontwikkeling[wysig | wysig bron]

Die vliegtuig het ontstaan na aanleiding van 'n spesifikasie uitgereik deur die ReichsLuftMinisterium (RLM) in 1937. Die eerste prototipe (D-AQEN) het sy nooiensvlug op 21 Desember 1936 voltooi. Dit was toegerus met twee 1,000 perdekrag DB 600A inlynenjins. Die tweede prototipe was in wese dieselfde maar die derde was toegerus met Jumo 211A enjins wat later die hoofenjin sou bly. Die kenmerkende multipaneel glinster neus het verskyn met die vierde prototipe.

'n Klompie Ju 88A-0's is geproduseer gedurende die somer van 1939 en produksie van Ju-88A-1 het begin in September. Die A-modelle is uitgerol sonder enige probleme tot by A-17. Dit het verskeie variante ingesluit; duikbomwerpers, skeepsaanvalle, verkenning en opleidingsmodelle. Die mees volopste vliegtuig van die reeks was die A-4 wat in Afrika en Europa gebruik is. Operasionele ondervinding wat tydens die Slag om Brittanje opgedoen is, is teruggeploeg in model A-4. Die vlerke was langer, nuwe Jumo 211J enjins, groter bomvrag en verdedigende bewapening was toegevoeg. Twintig Ju 88A-4 was verskaf aan Finland en 'n aantal aan die Italiaanse Lugmag.

Die Ju 88B was ontwikkel voor die begin van die Tweede Wêreldoorlog en het 'n ander ontwikkelings pad geloop om eindelik as die Junkers Ju 188 te verskyn.

Die volgende belangrike ontwikkeling was die verskyning van die Ju-88C vegvliegtuig reeks. Hulle was toegerus met 'n soliede neus wat 'n aantal kanonne en masjiengewere gehuisves het. Hulle was ook toegerus met Jumo 211 of BMW 801 enjins. Die Ju-88C-O het sy nooiensvlug voltooi in Julie 1939.

Die Ju-88D was ontwikkel uit die A-4 as 'n strategiese verkenningsvliegtuig. Daar was meer as 1,800 van die Ju-88D vervaardig.

Die volgende model reeks wat verskyn het was die Ju-88S, 'n bomwerper reeks. Die Ju-88S-1 was aangedryf deur die BMW 801G (1,700 perdekrag) sterenjin, die Ju-88S-1 deur die BMW 801TJ (1,810 perdekrag) stermotor en die Ju-88S-3 deur die Jumo 213E-1 (1,750 perdekrag) enjin. Die Ju-88S se neus was ook kleiner en meer gerond. Hulle het ook minder wapens gedra met 'n kleiner bomvrag. Die werkverrigting was egter baie beter as die reekse A en D.

Die Ju-88T-1 en Ju-88T-3 was ontwerp vir fotoverkenning en was afgelei van die S-1 en S-3.

Daar was 10,700 eenhede van die bomwerper en verkennings weergawes gebou; net oor die 60% van die totale produksie.

Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]

Besonderhede van die Junkers Ju 88A-4:
Item Statistiek
Aantal motors 2
Tipe motor Skroef
Vervaardiger Junkers Jumo 211J V-tipe
Kraglewering per motor 1 340 perdekrag
Vlerkspan 20,8 m
Lengte 14,40 m
Hoogte 4,85 m
Maks. opstygmassa 14 000 kg
Maks. snelheid 433 km/h op 4 500 m
Operasionele hoogte 8 200 m
Togafstand 1 790 km
Bewapening Nege 7.9mm MG 81 masjiengewere:

twee in neus, een voor vlieënier,
twee agter in kajuit, twee voor in kajuit
en twee in skiettoring onder neus

Bomvrag 500 kg in bomlaai en tot 1000 kg ekstern

Bronne[wysig | wysig bron]