Kaap Adare

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Kaap Adare (Engels: Cape Adare) is 'n historiese en winderige bank aan die Ross-see in Victorialand in Antarktika. Die klipperige strand is die tuiste van een van die grootste kolonies Adeliespikkewyne in die Ross-see met byna 'n kwartmiljoen broeipare. Dit vorm die een punt van die Transantarktiese Berge wat Antarktika in twee deel.

Kaap Adare is een van die hoofsetels van vroeë menslike aktiwiteit in Antarktika en 'n belangrike simbool van die Heroïese Era van Antarktiese verkenning. Die eerste permanente struktuur op Antarktika is hier opgerig vir die Carsten Borchgrevink-ekspedisie van 1899. Danksy die volgehoue restourasie van die afgeleë hut het dit behoue gebly. Nicolai Hansen, die eerste mens wat in Antarktika begrawe is, het tydens die ekspedisie gesterf en is volgens sy versoek begrawe hoog op 'n rif wat oor Kaap Adare en die see uitkyk. Die graf word aangedui deur 'n klein kruis.

Robert Falcon Scott en sy geselskap het in 1911 by Kaap Adare vertoef. Die hut van Scott se Noordelike Ekspedisie is 30 meter noord van Borchgrevink se hut geleë. Dit bestaan uit die oorblyfsels van 'n hut wat in Februarie 1911 gebou is vir die Noordelike Geselskap, onder leiding van V.L.A. Campbell, van Scott se Brits-Antarktiese (Terra Nova)-ekspedisie (1910-1913) wat in 1911 daar oorwinter het. Behalwe dié geboue is daar talle ander historiese oorblyfsels in die gebied. Dit sluit in stoor-depots, 'n toiletstruktuur, twee ankers van die skip "Southern Cross", 'n ysanker van die skip "Terra Nova" en steenkoolbrikette. Verdere historiese items is in guano begrawe.

Eksterne skakels[wysig]