Katrol

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Katrolle wat op 'n skip gebruik word. Die katrolle word hier saamgestel om 'n takelblok te maak.

'n Katrol is 'n wiel met 'n groef of gleuf aan sy kant om 'n tou, 'n kabel of 'n band daarom te kan span. Katrolle word gewoonlik saam in stelle gebruik om die hoeveelheid krag wat benodig word om 'n gewig op te tel te verminder. Dieselfde hoeveelheid werk word egter vereis om 'n vrag dieselfde hoogte op te lig as wat it sou vereis het sonder die katrolle. Die grootte van die krag word wel verminder maar die krag moet oor 'n groter afstand toegepas word. Die krag wat benodig word om 'n gewig op te tel kan rofweg bereken word deur die gewig van die las gedeel deur die aantal katrolle. Hoe meer katrolle daar is hoe minder doeltreffend word die stelsel as gevolg van wrywing tussen die tou en die katrolle. Katrolle is een van die ses eenvoudige masjiene.

Daar is nie opgeteken presies wanneer die katrol eerste ontwikkel is nie, maar daar word geglo dat Archimedes die eerste takelblok katrolstelsel ontwikkel het na aanleiding van geskrifte deur Plutarchus.

Soorte katrolle[wysig]

Vaste katrol
Bewegende katrol
  • Vaste katrolle met 'n vaste as. 'n Vaste katrol word gebruik om die krag in 'n tou of band se rigting te verander. 'n Vaste katrol het 'n meganiese voordeel van 1.
  • Bewegende katrolle het 'n vrybewegende as. 'n Bewegende katrol word gebruik om kragte om te skakel. 'n Bewegende katrol het 'n meganiese voordeel van 2. Dit wil sê as een kant van die tou geanker word dat die krag wat op die voorwerp wat aan die bewegende katrol verbind is dubbel die krag sal ervaar wat op die ander kant van die tou toegepas word.
  • Saamgestelde katrolle is 'n kombinasie van vaste en bewegende katrolle.
    • Takelblokke is 'n soort saamgestelde katrolstelsel waar verskeie katrolle op elke as gemonteer word om die meganiese voordeel sodoende verder te vermeerder. Plutarchus het vertel hoe Archimedes 'n oorlogskip volgelaai met manskappe op eie houtjie geskuif het deur van saamgestelde katrolle gebruik te maak.


Teoretiese werking[wysig]

Die vereenvoudigde vorm van die teorie maak die aanname dat die katrolle en toue gewigloos is en dat daar geen energieverlies is as gevolg van wrywing nie. Daar word ook aangeneem dat die toue nie rek nie. Met hierdie aannames volg dit dat die netto krag op die katrol in ewewig nul moet wees. Dit beteken dat die krag op die as van 'n katrol gedeel word deur die twee toue wat oor die katrol gespan word. Die situasie word skematies in diagram 1 uitgebeeld. In die geval waar die toue nie parallel is nie, is die spanning in elke tou steeds gelyk aanmekaar maar nou sal die vektorsom van die kragte nul wees. 'n Tweede basiese vergelyking vir die katrol volg uit die wet van energiebehoud: Die produk van die gewig wat opgetel word en die afstand waarmee dit gelig word moet gelyk wees aan die produk van die krag wat uitgeoefen word om die gewig op te tel en die afstand waardeur die tou beweeg word. Die gewig wat opgetel word gedeel deur die uitgeoefende krag word gedefinieer as die voordeel van die katrolstelsel.

Dit is belangrik om daarop te let dat die hoeveelheid werk wat deur 'n ideale katrolstelsel uitgeoefen word altyd dieselfde is. Die werk word bereken deur die krag te vermenigvuldig met die afstand beweeg. Die katrol ruil dus eenvoudig krag vir afstand.