Meganika

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

In fisika, is Meganika die studie van beweging en die kragte wat dit veroorsaak. Anders gestel, is dit 'n wetenskaplike studieveld wat kyk na die gedrag van fisiese liggame wanneer 'n krag of verplasing daarop inwerk en die gevolglike effek van die liggaam op sy omgewing. Sir Isaac Newton se Bewegingswette (vanuit sy 'Principia Mathematica') vorm die basis van meganika. Dié studieveld bestudeer, onder andere, impuls, en tweedimensionele bewegings.

Oorsprong[wysig | wysig bron]

Die oorsprong is uit Antieke Griekeland met die geskrifte van Aristoteles en Archimedes. Tydens die vroeë moderne era, het wetenskaplikes soos Khayaam, Galileo, Kepler en Newton die fondasie gelê van wat nou bekend staan as klassieke meganika. Dit is 'n deel van klassieke fisika wat te doen het met partikels wat of in rus is of beweeg teen snelhede wat beduidend laer is as die spoed van lig.

Sub-velde[wysig | wysig bron]

Meganika kan opgedeel word in die sub-velde van klassieke meganika en kwantummeganika.

Klassieke meganika[wysig | wysig bron]

Klassieke meganika bestaan uit onder ander Newtoniese-meganika (die oorspronklike deel vanaf Newton), analitiese meganika (wat bestaan uit Lagrange-meganika en Hamiltoniese meganika), astrodinamika ('Astrodynamics'), vloeimeganika ('Fluid mechanics'), breukmeganika ('Fracture mechanics'), kontinuümmeganika ('Continuum mechanics'), ingenieurs meganika, ens.

Kwantummeganika[wysig | wysig bron]

Sien kwantummeganika.