Nationaal Park De Hoge Veluwe

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Nationaal Park De Hoge Veluwe
Landskap met sandverstuiwing
Landskap met sandverstuiwing
NP-HogeVeluweKaart.jpg
Land Nederland
Provinsie Gelderland
Naaste dorp Arnhem en Ede
Koördinate: 52°5′N 5°48′O / 52.083°N 5.800°O / 52.083; 5.800Koördinate: 52°5′N 5°48′O / 52.083°N 5.800°O / 52.083; 5.800
Oppervlak 55 km2
Openingsjaar 1935[1]
Bestuursliggaam Stichting Het Nationale Park
De Hoge Veluwe
Webblad www.hogeveluwe.nl

De Hoge Veluwe Nasionale Park is 'n nasionale park in die Nederlandse provinsie Gelderland wat in 1935 gestig is. Dit is ongeveer 5 400 hektaar groot. Die Kröller-Müller-museum is deel van die park.

Ligging en kenmerke[wysig | wysig bron]

Die park is grotendeels geleë op die grondgebied van die munisipaliteit van Ede en in 'n klein mate in die munisipaliteit Arnhem.[2] Die park beslaan ongeveer vyf persent van die Veluwe. Dit is deel van die grootste laaglandse natuurreservaat in die noordweste van Europa en bestaan uit naaldbos, sagtewoud, heide, sanddrywing en landbougrond. Boonop is daar in De Hoge Veluwe baie ruimte opsy gesit vir spesiale kultuurhistoriese elemente, spesiale argitektuur soos die jaghuis wat deur Berlage ontwerp is, en visuele kuns in die Kröller-Müller-museum. Wat besonders is, is dat fietsloodse op verskillende plekke in die park opgerig word vir sogenaamde wit fietse, wat gratis gebruik kan word. 'n Verdere spesiale kenmerk is dat die park sonder veel staatssubsidie bedryf word; dit is die enigste nasionale park in Nederland waar die verkoop van toegangskaartjies 'n belangrike bron van inkomste is.

Landskap en natuur[wysig | wysig bron]

Park De Hoge Veluwe was oorspronklik 'n beboste gebied, maar as gevolg van menslike ingryping (houtkap en weiding), is heide en dryfsand geskep. Later is daar weer woude aangeplant, maar toe die dryfsand dreig om te verdwyn, is 'n gebied in die middel van die park, De Pollen, ontbos om alle soorte natuur te bewaar wat ooit in hierdie gebied was. Heide is hoofsaaklik ten suide en ooste hiervan, en woud veral na die noorde, waar die besoekersentrum geleë is.

In die ooste van die park is die Deelense Veld, 'n heideveld met 'n aantal vlak mere, insluitend die Deelense Was en die Gietense flesse. Hierdie poele is geskep omdat 'n ondeurdringbare laag op die sand gevorm het waarin reënwater nie kan wegsink nie. Die naam Deelense Was dui aan dat die herders hul skape in hierdie hek was. In en om die heining, wat dus slegs reënwater bevat, groei in Nederland spesiale plante, soos veenpluis, knolrus en veenmos.

In die noordweste is die oënskynlik amper kaal Otterlose Zand, waar 'n standbeeld van generaal Christiaan de Wet geplaas is.

Bestuur van die natuur[wysig | wysig bron]

Die bestuur van De Hoge Veluwe verskil in vele opsigte van dié van ander natuurreservate. Een van die redes is dat die stigting wat die park bestuur, altyd regeringsubsidies teengestaan het, al is die park in 1935 met die steun van die staat aangekoop. Gevolglik moes inkomste op ander maniere gegenereer word, byvoorbeeld uit houtkweek, maar toenemend uit toegangsgeld vir besoekers. Dit maak dit die enigste natuurreservaat in die Veluwe waarvoor besoekers moet betaal. Dit was nodig om die gebied met hoë heinings te beveilig, waarin daar drie gange met kasregisters is. Die heining het ook gewaarborg dat diere soos edelherte binne die park sou bly en besoekers met wild in aanraking kon kom. Benewens die gereelde onderhoud in die bos en die oop landskappe, neem die park ook maatreëls vir biodiversiteit deur die werking van ekosisteme te herstel. Dit word gedoen, onder andere, deur die aanpassing van die waterbalans en deur die toevoeging van klipmeel om die grond te verbeter. [3] Die Park het die Belleuropa-toekenning in 2017 gewen, [4] 'n Europese prys vir die wildtuin met die beste bestuurde biodiversiteit.

Flora en fauna[wysig | wysig bron]

Die Hoge Veluwe is tradisioneel sy fauna-naam te danke aan die relatiewe groot soogdiere, veral die edelhert en die mouflon. Die park is egter ook die tuiste van spesiale voëlspesies en insekte.

Die bestuur van flora en fauna is hoofsaaklik daarop gemik om die huidige situasie te bewaar en in sommige gevalle die lewensomstandighede van sommige spesies te verbeter. Daar is byvoorbeeld gewerk aan die terugkeer van die swart korhoen. Terwyl baie natuurreservate eksotiese spesies probeer bekamp (diere- en plantspesies wat uit ander streke gekom het met behulp van menslike optrede), is eksotiese spesies welkom in die park. Die belangrikste eksotiese is miskien die Korsikaanse mouflon, maar daar is ook Amerikaanse eike en verskillende naaldboomspesies wat gekoester word.

Alhoewel eksotiese spesies welkom is, word sommige daarvan gejag. Jag vind in die park plaas om die bevolking van alle groot soogdiere te reguleer, insluitend dié van die mouflone. Hierdie jag is nie onbetwis nie. Die bestuur is baie gretig om hierdie diere te onderhou, maar te groot getalle is ongewens, deels as gevolg van skade aan die plantegroei. Dit maak jag nodig. Ryjagters vind nie meer plaas nie, maar jag word gesien as 'n onlosmaaklike deel van die park se identiteit.

Kröller-Müller Museum[wysig | wysig bron]

Die kunsversameling van die Kröller-Müller-egpaar vorm die basis vir die Kröller-Müller-museum in die park. Dit is deur die Belgiese argitek Henry van de Velde namens die Kröllers ontwerp. Die museum bevat skilderye, veral deur Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Fernand Leger en Piet Mondriaan.

Die Kröller-Müller Museum se beeldepark is een van die grootste in Europa en bevat werke van onder andere Auguste Rodin, Henry Moore, Richard Serra en Claes Oldenburg.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "History". Stichting Het Nationale Park De Hoge Veluwe. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2009-03-21. Besoek op 2009-07-18.
  2. Bezoekersinformatie De Hoge Veluwe, Hogeveluwe.nl, 23 Desember 2013
  3. Bodemverbetering door experimenten met steenmeel Hogeveluwe, 8 November 2018
  4. Belleuropa Award Belleuropa Award European Landowners' Organization, besoek op 22 November 2018

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Literatuur[wysig | wysig bron]

  • Beukhof, H., Essen, F. van, Pelzers, E., Sevink, J. (2005) Hoge Veluwe: Natuur en kunst, Waanders Uitgeverij, Zwolle.
  • Alings, W. (red.) (1985) Het bewaarde landschap, het nationale park De Hoge Veluwe 1935 - 1985, Koninklijke Uitgeverij G.J. Thieme, Nijmegen


Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.