Panama-verslag

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die Panama-verslag[1] (Engels: Panama Papers) is 'n groot aantal elektroniese onthullings oor die regsfirma Mossack Fonseca van Jürgen Mossack in Panama-stad. Die onthullings behels 'n verbysterende 2,6 teragrepe inligting wat teruggaan tot 1977, die jaar waarin die firma gestig is. In 1986 is die firma versmelt met 'n klein firma van Ramón Fonseca, 'n Panamese politikus.

Die onthullings is aan die begin van April 2016 bekendgemaak deur die Süddeutsche Zeitung en die International Consortium of Investigative Journalists en behels talle handelstransaksies met belastingsparadyse soos die Britse Maagde-eilande en die Seychelle.[2]

Daar is ook aanduidings dat 33 mense of organisasies wat aan internasionale sanksies onderhewig was deur die firma gehelp is. Daaronder is firmas in Iran, Zimbabwe en Noord-Korea. Een daarvan was betrokke by Noord-Korea se kernprogramme. 'n Ander geval is dié van Rami Makhlouf, Bashar al-Assad, die Siriese president, se neef, wat 'n besit van $5 miljard het.[3]

Ysland[wysig | wysig bron]

Die eerste politieke slagoffer van die onthullings was die Yslandse eerste minister Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, wat op 5 April afgetree het.

Die Verenigde Koninkryk[wysig | wysig bron]

Op 7 April 2016 gee eerste minister David Cameron toe dat hy 'n aandeel gehad het in 'n buitelandse besigheid wat sy wyle vader opgesit het.[4]

Suid-Afrika[wysig | wysig bron]

'n Suid-Afrikaner wat genoem word, is Clive Khulubuse Zuma, wie se oom Jacob Zuma die land se president is. Khulubuse Zuma het Caprikat Limited verteenwoordig, 'n besigheid wat in 2010 by 'n olietransaksie in die Demokratiese Republiek van die Kongo betrokke was. Dieselfde jaar het Mossack Fonseca sy bande met Caprikat verbreek. Zuma het ontken dat hy onregmatig gehandel het en verklaar dat die transaksies "taamlik aantreklik" vir die DRK was.[5]

Verwysings[wysig | wysig bron]