Philosophiae Naturalis Principia Mathematica

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica is waarskynlik een van die invloedrykste en belangrikste wetenskapboeke van alle tye. Isaac Newton publiseer hierdie boek in drie volumes op 5 Julie 1687, en plaas fisika daarmee op 'n standvastige wiskundige basis. Dit bevat Newton se bewegingswette wat die basis vorm van klassieke meganika, asook sy universele gravitasiewet. Hy lei ook Kepler se wette af vir die beweging van die planete (wat eers empiries verkry is).

Nalatingskap van Principia

Principia het ’n deurslaggewende rol gespeel in die vestiging van die meganistiese wêreldbeeld van die 17de en 18de eeue en het die ontwikkeling van klassieke meganika vir meer as twee eeue oorheers. Dit het nie alleen die natuurwetenskappe diepgaand beïnvloed nie, maar ook filosofiese denke oor ruimte, tyd en oorsaaklikheid gevorm. Eers met die opkoms van die relatiwiteitsteorie en kwantummeganika in die 20ste eeu is Newton se raamwerk in sekere domeine oorskry, maar binne sy geldigheidsgebied bly dit tot vandag toe fundamenteel in fisika en ingenieurswese.

Uitgawes

Philosophiae naturalis principia mathematica, auctore Is. Newton, Londini, iussu Societatis Regiae ac typis Josephi Streater, anno MDCLXXXVII (eers)
Philosophiae naturalis principia mathematica, auctore Isaaco Newtono, Cantabrigiae, MDCCXIII (tweede)
Philosophiae naturalis principia mathematica, auctore Isaaco Newtono, Editio tertia aucta & emendata, Londini, apud Guil. & Ioh. Innys, MDCCXXVI (terminaal)