Piazza Venezia

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Piazza Venezia met die Palazzo Venezia (links) en die Palazzo delle Assicurazioni Generali (regs)
Die Palazzo Venezia, soos gesien vanuit die Vittoriano, die monument vir Italië se eerste koning Vittorio Emanuele II
Die plein word oorheers deur die Nasionale Monument vir Vittorio Emanuele II, Italië se eerste koning wat homself uit respek vir sy vader "die Tweede" genoem het en in 1878 oorlede is. In die volksmond word na die monument, wat tussen 1885 en 1911 as wit marmergebou ontstaan het, skertsend as die "Tikmasjien" (macchina da scrivere) of "Huwelikskoek" (torta nuziale) verwys

Die Piazza Venezia is 'n besige plein in die middestad van Rome, geleë aan die voet van die Kapitolyn, een van Rome se sewe heuwels, en naby die Forum Romanum, die historiese middelpunt van antieke Rome. Die plein, wat deur die liberale monargiese bewind merkbaar vergroot en in sy huidige vorm as 'n reghoek aangelê is, is genoem na die Renaissance-paleis Palazzo Venezia aan sy weskant. As geografiese middelpunt van die Italiaanse hoofstad en kruispunt van sommige van sy hoofverkeersare word die Piazza Venezia onder die besigste pleine ter wêreld gereken. Talle toerorganiseerders kies die plein as vertrekpunt vir hul bustoere.

Dit is die beginpunt van 'n reeks strate wat in 'n straalvormige patroon aangelê is - Via del Corso (wat tot die Piazza del Popolo lei), die Via Cesare Battisti (wat na die Kwirinaal, een van Rome se sewe heuwels, en tot die Via Nazionale en die hooftreinstasie Termini lei), die Via die Fori Imperiali (tot die Colosseum), die Via di Teatro di Marcello (tot die Tiberrivier) en die Via del Plebiscito tot die Sint Pieterskerk.[1]

Tydens die boubedrywighede vir Rome se nuwe derde metrolyn C en die stasie Venezia is in 2009 die ruïne van keiser Hadrianus se Atheneum, 'n antieke skool wat ter bevordering van die literatuur en wetenskaplike studies gevestig is, op die plein se sentrale gedeelte opgegrawe.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Heinz-Joachim Fischer: Rom. Zweieinhalb Jahrtausende Geschichte, Kunst und Kultur der Ewigen Stadt. 7de hersiene uitgawe. Ostfildern: DuMont Reiseverlag 2013, bl. 162-163
  2. The New York Times, 18 Desember 2017: Rome Journal - Unearthed in Rome’s New Subway: Extinct Elephants and Persian Peach Pits. Besoek op 12 Mei 2019