Pieter Stoffberg

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Pieter Stoffberg is 'n Afrikaanse skrywer. Hy het die Eugène Maraisprys in 1991 ingepalm vir Die hart van ’n hond.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Pieter A. Stoffberg studeer eers vir twee jaar ingenieurswese aan die Universiteit van Pretoria en ook in die argitektuur voordat hy van studierigting verander en sy LL.B.-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika behaal. Hy is ’n prokureur en woon op ’n boomplaas in Ermelo. Sy geloof is bepalend vir sy skryfwerk en hy is ’n ouderling in die NG gemeente Ermelo-Oos. Uit sy huwelik met Marjorie Marais (dogter van die politikus Jaap Marais) word drie kinders gebore, waarvan Theunis en Ariami die oudstes is.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Reeds in Februarie 1982 verskyn sy eerste gepubliseerde kortverhaal, “Sussie of nie Sussie nie”, in Tydskrif vir Letterkunde. Hierna publiseer hy verskeie kortverhale in tydskrifte voor die verskyning van sy sterk debuutbundel,[1]Die hart van ’n hond”.[2] Hierdie bundel maak groot indruk met die vermoë om ’n atmosfeer van spanning en drif te skep.[3] So word die bundel ’n ontdekkingstog na die verskuilde werklikhede agter die gewone gang van die lewe.[4]In verskeie verhale speel die hond ’n rol, veral as bakleier en aanvaller, maar ook as simbool van die dierlike binne die mens. Onderliggend aan meeste van die verhale is dus menswees waar die mens meer dier as mens kan wees, wat ook bepalend is vir menslike verhoudings op alle vlakke. ’n Groot verskeidenheid temas word behandel, waaronder die opwinding en verwardheid wat jonk wees meebring (soos in “Bloedsweet” en veral “Resies”) waar die tydlose elemente van die rebelsheid van die tiener, groepsdruk, konflik met ouers en soeke na ’n rolmodel vernuftig benut word om die gemoed van die adolessent oortuigend weer te gee. ’n Besondere hoogtepunt is die verhaal “Die dood van ’n ou man”, waar die terugkeer na ’n plaas om afskeid te neem van ’n sterwende vader die gegewe is. Hier sit die predikant magteloos by terwyl sy ongeredde vader sterf. Die verwydering en vreemdheid tussen mense word hier op alle vlakke deurgevoer, al is hulle almal binne die simboliese en werklike huis van die vader. Eensaamheid kry uiting op verskillende maniere, soos waar ’n prokureur, alleen in sy kantoor op ’n Sondagoggend, besonderhede oor ’n skeisaak op ’n diktafoon dikteer (“Die egskeiding”) en die onderwyseres in die skoolkoshuis aan wie se deur die liefde klop maar dan weer verbygaan (“Twee Sondagaande”). “Die hart van ’n hond” ontvang in 1991 die Eugène Marais-prys. In “Kruispunt[5]verwys die titel nie net na ’n krisismoment van besinning nie, maar roep dit ook die offerdood van Christus op.[6]Die bundel bevat Christelike kortverhale, waar in uiteenlopende omstandighede gewys word hoe God teenwoordig is juis waar mense van Hom vergeet. Sy kortverhaal “16 Desember 1945 – Amsterdam” word in die versamelbundel “Van spoke gepraat” onder redaksie van Charles Fryer opgeneem.

Sy eerste roman, “In die lig van vuur”,[7]speel af in hedendaagse Oekraïne waar die biskop Igor Ponomarenko betrokke raak by ’n verbode liefde met ’n vrou,[8]Olja, wat die Tsjernobil-ramp oorleef het. Hulle lotgevalle toon ’n parallel met die Bybelse Ester boek, opgeteken in ’n perkament wat Igor in ’n kerker ontdek. Olja moet haar invloed gebruik om Igor oor te haal om die Protestantse kerk van vervolging te red, net soos Ester die vervolging van die Jode moes stopsit. Igor kom in aanraking met die Mafia en in konflik met die Ortodokse Kerk, met sy wroeging wat ’n spieëlbeeld word van die stryd tussen die godsdienstige en sekulêre magte in die land.

Hy verwerk sy kortverhaal “Die laaste reis van Geerhardt van der Lende” as musiekspel vir die teater en dit maak sy debuut by Aardklop in 2009. Dit is die verhaal van ’n man wat tydens die Tweede Wêreldoorlog poog om sy ware identiteit geheim te hou en per boot na Amerika te vlug, waar sy verloofde reeds op hom wag. Sy verlede en gewete agtervolg hom egter, aangesien hy sy vriende in die konsentrasiekamp verraai het en hy word gedwing om uit te vind wie en wat hy regtig is.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Jaar Publikasies
1990 Die hart van ’n hond
1997 Kruispunt
2005 In die lig van vuur

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
  • Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
  • Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel 3” Van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe  2006

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Anoniem “Aardklop-musiekspel voor fees te sien” “Plus” 23 September 2009
  • Prins, Jo “’n Roman bied bevrediging in taal én situasies” “Beeld” 9 Augustus 2005
  • Smuts, J.P. “Commendatio gelewer tydens die oorhandiging van die Eugène Marais-prys vir Prosa aan
  • Pieter Stoffberg op 20 September 1991” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 30 no. 1, Februarie 1992
  • Van Rooyen, Christo “Bekroonde skrywer se geloof span die kroon op sy lewe” “Die Kerkbode” 23 Augustus 1991

Internet[wysig | wysig bron]

Resensies[wysig | wysig bron]

  1. Malan, Charles “Rapport” 23 Junie 1991
  2. Pakendorf, Gunther “Die Burger” 9 April 1991
  3. Pretorius, Willem “Beeld” 10 Junie 1991
  4. Scheepers, Riana “Insig” Mei 1991
  5. Olivier, Fanie “Beeld” 16 Februarie 1998
  6. Van Coller, H.P. “Insig” Junie 1998
  7. Du Plooy, Heilna “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 43 no. 1, Herfs 2006
  8. Venter, L.S. “Beeld” 26 September 2005