Preseminale vloeistof

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Preseminale vloeistof op die eikel van ’n besnyde penis.

Preseminale vloeistof of pre-ejakulaat (informele Engels: pre-cum; Nederlands: voorsaad) is die helder, kleurlose en taai vloeistof wat deur die uretra (urinebuis) van die menslike penis uitgeskei word wanneer ’n man seksueel geprikkel is. Dit het dieselfde samestelling as semen, maar daar is aansienlike chemiese verskille.

Preseminale vloeistof dien vermoedelik as smeermiddel en neutraliseer suur. Die hoeveelheid vloeistof wissel grootliks van man tot man; sommige het geen preseminale vloeistof nie. Verskillende menings bestaan oor of dit sperma bevat.

Oorsprong en samestelling[wysig | wysig bron]

Die vloeistof word afgeskei tydens seksuele prikkeling of voorspel, masturbasie of enige vroeë stadium van seks – dit gebeur voordat die man ’n orgasme bereik of ejakuleer. Dit word hoofsaaklik vervaardig deur die Cowperse kliere, en ’n deel deur die uretrakliere.[1][2]

Die hoeveelheid preseminale vloeistof wissel grootliks. Sommige mans het geen,[3] terwyl ander tot 5 ml kan afskei.[4][1] In sommige gevalle is daar ’n oormaat vloeistof.

Preseminale vloeistof bevat sommige chemikalieë wat met semen verbind word, soos suurfosfatase, terwyl ander chemikalieë, soos gamma-glutamiltransferase, heeltemal ontbreek.[5]

Funksie[wysig | wysig bron]

Suur omgewings is nadelig vir sperma. Preseminale vloeistof neutraliseer surigheid in die uretra wat deur urine veroorsaak word en ook in die vagina, en skep so ’n gunstiger omgewing vir sperma.[1]

Dit dien ook as ’n smeermiddel tydens seks[1] en speel ’n rol in die verdikking van semen.[6][7]

Risiko's[wysig | wysig bron]

In studies is die teenwoordigheid van MIV, wat vigs kan veroorsaak, in monsters van presiminale vloeistof van die meeste besmette mans gevind.[8][9][10]

’n Algemene mening wat dateer van ’n 1966-studie deur Masters & Johnson,[11] is dat preseminale vloeistof sperma kan bevat wat tot swangerskap kan lei; dit word dikwels gebruik as ’n argument teen die gebruik van coitus interruptus (saadstorting buite die vagina) as ’n manier van geboortebeperking. In ander studies is bewys coitus interruptus is byna net so doeltreffend soos kondome.[12]

Geen uitgebreide navorsing is nog daaroor gedoen nie. Klein studies (met tussen 4 en 23 monsters) het aangetoon daar is geen sperma teenwoordig nie en daarom kan preseminale vloeistof nie tot swangerskap lei nie.[8][4][13]

Die resultaat van die meeste studies is bemoeilik deurdat preseminale vloeistof reeds droog geword het voordat dit ondersoek is. In Maart 2011 het ’n span navorsers ’n studie met 27 manlike vrywilligers gedoen waar die vloeistof ondersoek is binne twee minute nadat dit afgeskei is. Hulle het gevind 11 van die 27 mans (41 persent) se vloeistof het sperma bevat, en 10 van dié monsters (37 persent) het ’n "aansienlike hoeveelheid" beweeglike sperma bevat (tussen 1 miljoen en 35 miljoen).[14] As verwysing geld ’n studie wat aantoon by net 2,5 persent van paartjies wat binne ’n jaar swanger geraak het nadat hulle begin probeer het, het die man ’n spermtelling (per ejakulasie) van 23 miljoen of minder gehad.[15]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Chudnovsky, A. (2007). “Copious Pre-Ejaculation: Small Glands--Major Headaches”. Journal of Andrology 28 (3): 374–5. doi:10.2164/jandrol.107.002576.
  2. (April 2005) “A neglected gland: a review of Cowper's gland”. Int. J. Androl. 28 (2): 74–7. doi:10.1111/j.1365-2605.2005.00499.x.
  3. Vazquez E (1997). “Is it safe to suck?”. Posit Aware 8 (4).
  4. 4,0 4,1 (April 2003) “Short Communication: Does Preejaculatory Penile Secretion Originating from Cowper's Gland Contain Sperm?”. Journal of Assisted Reproduction and Genetics 20 (4): 157–159. doi:10.1023/A:1022933320700.
  5. Gohara WF (February 1980). “Rate of decrease of glutamyltransferase and acid phosphatase activities in the human vagina after coitus”. Clin. Chem. 26 (2): 254–7.
  6. Chudnovsky, A. (2007). “Copious Pre-Ejaculation: Small Glands--Major Headaches”. Journal of Andrology 28 (3): 374–5. doi:10.2164/jandrol.107.002576.
  7. Beil, R.E. (1973). “Cowper's gland secretion in rat semen coagulation. II. Identification of the potentiating factor secreted by the coagulating glands”. Biol Reprod 8 (5): 613–7. Besoek op 2008-07-12.
  8. 8,0 8,1 (October 1993) “Researchers find no sperm in pre-ejaculate fluid”. Contraceptive Technology Update 14 (10): 154–156.
  9. Pudney, J., Oneta, M., Mayer, K., Seage, G., Anderson, D. (1992). “Pre-ejaculatory fluid as potential vector for sexual transmission of HIV-1”. Lancet 340 (8833). doi:10.1016/0140-6736(92)92659-4.
  10. Ilaria, G., Jacobs, J.L., Polsky, B. (1992). “Detection of HIV-1 DNA sequences in pre-ejaculatory fluid”. Lancet 340 (8833). doi:10.1016/0140-6736(92)92658-3.
  11. Masters, W.H. (1966). Johnson, V.E.. Boston, MA: Little, Brown and Company. p. 211. 
  12. Jones, R.K., Fennell, J., Higgins, J.A. and Blanchard, K. (2009). “Better than nothing or savvy risk-reduction practice? The importance of withdrawal”. Contraception 79 (6): 407–410. doi:10.1016/j.contraception.2008.12.008.
  13. (1976) “Male contraception without prescription. A reevaluation of the condom and coitus interruptus”. Public Health Rep 91 (5): 437–45.
  14. (2011) “Sperm content of pre-ejaculatory fluid”. Human Fertility 14 (1): 48–52. doi:10.3109/14647273.2010.520798.
  15. Cooper, T.G. (2010). “World Health Organisation reference values for human semen characteristics”. Human Reproduction Update 16 (3): 231–245. doi:10.1093/humupd/dmp048.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]