Sigourney Weaver

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Sigourney Weaver
'n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Weaver in 2010 by die Oscars.

Geboortenaam Susan Alexandra Weaver
Geboorte 8 Oktober 1949 (1949-10-08) (67 jaar oud)
Aktiewe jare 1976-tans

Sigourney Weaver (gebore as Susan Alexandra Weaver; 8 Oktober 1949) is ’n Amerikaanse aktrise en rolprentvervaardiger.

Loopbaan[wysig | wysig bron]

Weaver in 1989 by die Oscars.

Ná haar debuut in ’n klein rol in Annie Hall (1977) het sy gou bekend geraak vir haar eerste hoofrol in 1979 as Ellen Ripley in Alien. Sy het dié rol weer in drie opvolgprente gespeel: Aliens (1986), waarvoor sy vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem is, Alien 3 (1992) en Alien: Resurrection (1997). Sy is ook bekend vir haar rolle in die lokettreffers Ghostbusters (1984), Ghostbusters II (1989) en Avatar (2009).

Weaver is in 1980 vir ’n Drama Desk-prys benoem vir die Off-Broadway-toneelstuk Das Lusitania Songspiel, en het in 1984 ’n Tony-benoeming gekry vir die Broadway-stuk Hurlyburly. Sy is al sewe keer vir ’n Golden Globe benoem, waarvan sy twee gewen het: vir Gorillas in the Mist en Working Girl. Sy was die eerste persoon wat in dieselfde jaar twee Golden Globes vir toneelspel gewen het.[1] Sy het ook Oscar-benoemings vir albei rolle gekry.

Vir haar rol in die 1997-prent The Ice Storm het sy die Bafta vir beste vroulike byspeler gewen. Sy is ook vir drie Emmys benoem en het twee Saturn-pryse gewen.

Weaver is bekend vir haar talle rolle in wetenskapsfiksieprente, ook soms klein rolle in suksesvolle flieks soos Futurama (2002), WALL-E (2008), Paul (2011) en The Cabin in the Woods (2012).[2][3] Haar ander prente sluit in The Year of Living Dangerously (1983), Dave (1993), Death and the Maiden (1994), Copycat (1995), A Map of the World (1999), Galaxy Quest (1999) en Prayers for Bobby (2009).

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Session Timeout – Academy Awards Database – AMPAS”. Awardsdatabase.oscars.org: 29 Januarie 2010. URL besoek op 12 Julie 2010.
  2. Weaver's interview in Los Angeles Times Hero Complex”. Los Angeles Times Hero Complex. URL besoek op 2 Oktober 2011.
  3. Article about Weaver”. The Post and Courier. URL besoek op 2 Oktober 2011.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]