Skulp

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
'n Noutilus se skulp

'n Skulp is 'n beskermende harde bedekking van 'n weekdier soos 'n slak of 'n oester. Skulpe bestaan gewoonlik uit 'n kalkagtige materiaal wat deur die organisme self gevorm word. Weekdiere gebruik dikwels aragoniet vir hulle skulpe, maar daar is uitsonderings. Oesters gebruik kalsiet en daar is selfs klamme en slakke wat beide kalsiet en aragoniet aanwend, gewoonlik in lae.[1]

Skulpe is die uitwendige skelet van weekdiere (phylum Mollusca). Dit word deur die weekdiere self van organiese materiaal gemaak en die struktuur wissel van spesie tot spesie. Die skulpe dien as beskerming, as spieraanhegtingspunt en in party gevalle ook as kamoeflering. Skulpe is uitwendige skelette van organiese materiaal wat kenmerkend is vir sommige weekdiere (phylum Mollusca).

Veral die slakke (klas Gastropoda) en die tweekleppiges (klas Bivalvia) word deur die strukture beskerm. Lede van die klas Polyplacophora (die chitone) en die klas Monoplacophora het ook skulpe. In die meeste gevalle bestaan die skulpe uit 'n aantal lae organiese materiaal wat deur die mantel afgeskei word.

Die skulpe bestaan dikwels uit 'n buitenste horingagtige laag, die periostrakon, waaronder ʼn aantal kalkagtige lae afgeskei word, wat ook proteïene en mukopolisakkariede bevat. 'n Binneste perlemoenlaag word ook aangetref. Alle skulpdraende weekdiere kan die perlemoenlaag gebruik om pêrels te vorm, hoewel net die van 2 spesies oesters enige handelswaarde het.

Daar is verskeie klasse weekdiere wat skulpe vervaardig:

Bivalvia
Cephalopoda
Gastropoda
Polyplacophora
Scaphopoda

Die wetenskap wat skulpe bestudeer word die malakologie genoem.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]