Skutblaar

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Papieragtige en blaaragtige skutblare aan die hanekam. Al die blare op die foto is skutblare.

’n Skutblaar is in plantkunde ’n aangepaste of gespesialiseerde blaar wat veral verbind word met die voortplantingstelsel soos ’n blom, groeias of teëlskub. Skutblare verskil dikwels, maar nie altyd nie, van die gewone blare. Hulle kan kleiner of groter wees of ’n ander kleur, vorm of tekstuur hê. Hulle lyk gewoonlik ook anders as die res van die blom, soos die kroon- en kelkblare. ’n Plant met skutblare word skutblaardraend genoem.

Soorte[wysig | wysig bron]

Sommige skutblare is helderkleurig en lok insekte, óf saam met die blomdek of in die plek daarvan. Voorbeelde van plante met sulke skutblare is die poinsettia en bougainvillea: albei het groot, helderkleurige skutblare wat die heelwat kleiner, minder kleurryke blomme omring.

By grasse is elke blommetjie toegevou in ’n paar papieragtige skutblare, wat die lemma (onderste skutblaar) en palea (boonste skutblaar) genoem word, terwyl elke blompakkie (groep blommetjies) nog ’n paar skutblare by sy basis het bekend as die kelkkaffie (of graandoppie). Hierdie skutblare vorm die kaf wat van die graan geskei word.

Sommige plante het borsel- of skottelvormige skutblare. ’n Voorbeeld van ’n plant met laasgenoemde soort is die Marcgravia evenia. Vlermuise kan akoestiese seine van hulle af opvang.[1]

’n Profillum is ’n blaaragtige struktuur wat om die steel van die aar van sommige biesies sit.

Galery[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Ralph Simon. “Floral acoustics: Conspicuous echoes of a dish-shaped leaf attract bat pollinators”. Science 333 (6042): 631–633.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]