The American Heritage Dictionary of the English Language

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

The American Heritage Dictionary of the English Language (kort AHD) is 'n Amerikaanse woordeboek van die Engelse taal wat deur die Bostonse uitgewery Houghton Mifflin Harcourt (HMH) gepubliseer word. Sy samestelling het voortgespruit uit 'n geskil oor Webster se Third New International Dictionary. Die eerste uitgawe het in 1969 verskyn, die mees onlangse vyfde uitgawe in 2011. Die 2011-uitgawe is intussen hersien en twee keer herdruk, in 2012 en in Maart 2016, met 'n omvang van 2112 bladsye.[1]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

James Parton, die redakteur en mede-eienaar van die geskiedkundige tydskrif American Heritage, was ontsteld oor die beweerde permissiewe benadering tot taalgebruik in die derde uitgawe van Webster se woordeboek van die Engelse taal wat in 1961 gepubliseer is. Ná 'n vergeefse poging om die betrokke uitgewery, Merriam-Webster, oor te neem om sodoende die woordeboek se inhoud volgens sy eie beginsels reg te stel, het Parton 'n kontrak met Houghton aangegaan om 'n nuwe woordeboek van Engels saam te stel.

Die AHD is uitgegee en geredigeer deur die leksikograaf William Morris wat in 1947 bekendheid verwerf het met sy klein woordeboek Words, en 'n gebruikerspaneel van 105 persoonlikhede soos skrywers, redenaars en ander bekendes wat vir hul behoudende taalgebruik bekendgestaan het. Morris het nogtans net willekeurig gebruik gemaak van dié paneel en dikwels eerder sy eie standpunt en siening oor taalkundige sake by die samestelling van die woordeboek laat invloei as om na die advies van ander deskundiges te luister.[2]

Taalkunde[wysig | wysig bron]

Die AHD was die eerste woordeboek waarvoor taalkundige inligting soos woordfrekwensies in literêre en ander tekste met behulp van korpustaalkundige metodes verkry is. Nóg 'n vernuwende stap was die kombinasie van preskriptiewe inligting (advies oor die juiste taalgebruik) en deskriptiewe inligting (verwysing na voorbeelde van taalgebruik na aanleiding van geskrewe tekste).

Aanhalings is saamgestel volgens 'n databasis met een miljoen woorde en aanhalings wat oor drie reëls gestrek het, soos saamgestel deur Henry Kučera, 'n taalkundige van die Brown-universiteit te Providence, Rhode Island.

Gebruikerspaneel[wysig | wysig bron]

Vir deskundige advies oor taalgebruik, insluitende omstrede of problematiese konstruksies, is 'n paneel saamgestel. Dit bestaan in sy huidige vorm uit naastenby 200 persoonlikhede uit 'n verskeidenheid beroepe waar korrekte en gevoelige taalgebruik vereis word. Huidige en vroeëre paneellede sluit skrywers (Isaac Asimov, Barbara Kingsolver, David Foster Wallace en Eudora Welty), digters (Rita Dove, Galway Kinnell, Mary Oliver en Robert Pinsky), dramaturge (Terence McNally en Marsha Norman), joernaliste (Liane Hansen en Susan Stamberg), literatuurkritici (Harold Bloom), kolumniste en kommentatore (William F. Buckley, Jr. en Robert J. Samuelson), taalkundiges en kognitiewe wetenskaplikes (Anne Curzan, Steven Pinker en Calvert Watkins) en humoriste (Garrison Keillor, David Sedaris en Alison Bechdel) in. Pinker, die skrywer van die stylgids The Sense of Style en Harvard College Professor en Johnstone Family Professor by die Harvard-universiteit se Departement van Sielkunde, beklee tans die amp van paneelvoorsitter.[3]

Die gebruikerspaneel is op 1 Februarie 2018 ontbind.[4]

Illustrasies en fonetiese alfabet[wysig | wysig bron]

Deel van die AHD se vernuwende benadering tot uitleg is die besluit om die woordeboek van klein fotografiese illustrasies te voorsien. Daar is kleurprente aan ewe bladsye se linker- en onewe bladsye se regterkant. Regs onder op elke onewe bladsy verskyn besonderhede oor die AHD se fonetiese alfabet. Die uitgewers het besluit om nie die Internasionale Fonetiese Alfabet (IFA) se notasiestelsel te gebruik nie.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Amptelike webtuiste en aanlynuitgawe

The Dictionary Society of North America