USS Seawolf (SSN-575)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Seawolf (SSN-575) verlaat San Francisco-baai in Augustus 1977.

Die USS Seawolf was 'n kernaangedrewe duikboot van die Amerikaanse Vloot. Dit was die tweede kernaangedrewe duikboot ooit en die ontwerp was geskoei op dié van die USS Nautilus. Een wesenlike verskil was dat die duikboot bewapen was. Sy kiel is gelê op 7 September 1953 en is in diens gestel in Maart 1957. Die duikboot is uniek omrede die reaktor verkoel was deur vloeibare natrium. Dit het voordele sowel as nadele gehad.

Die duikboot het veral bekend geword nadat dit op 7 Augustus 1958 geduik het en eers weer na die oppervlak gekom het op 6 Oktober 1958. Die duikboot was dus vir twee maande onderwater en het in dié tyd 13 780 seemyl afgelê. Dit het aan die wêreld die werklike vermoë van 'n ware duikboot gedemonstreer.

Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]

Besonderhede van die USS Seawolf:
Item Statistiek
Verplasing (oppervlak) 3 209 metrieke ton
Verplasing (onderwater) 4 045 metrieke ton
Lengte 103 m
Breedte 8,5 m
Aandrywing (oppervlak en onderwater) Westinghouse SG2 vloeibare natrium kernreaktor
Spoed (oppervlak) 23,0 knope
Spoed (onderwater) 19,0 knope
Bemanning 101
Wapens 6 × 21 duim (530 mm) torpedobuise

8 torpedo's

Bron[wysig | wysig bron]

  • The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines, Bernard Ireland en John Parker, 2015, ISBN 978-0-85723-601-2