Berlynse Muur
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Die Berlynse Muur, waarna in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) ook as "versterkte staatsgrens" („befestigte Staatsgrenze“) of - op 'n propagandistiese manier - as "anti-fascistiese beskermingswal" („antifaschistischer Schutzwall“) verwys is, het tydens die verdeling van Duitsland meer as 28 jaar lank deel uitgemaak van die interne grens tussen die DDR (Oos-Duitsland) en die Bondsrepubliek Duitsland (Wes-Duitsland). Dit was tegelykertyd een van die bekendste simbole vir die politieke konflik ("Koue Oorlog") tussen die Westelike Geallieerdes (onder leiding van die Verenigde State) en die Oosbloklande (onder leiding van die Sowjetunie).
Vanaf 13 Augustus 1961 tot 9 November 1989 het die Berlynse Muur binne die Vier-sektore-stad Berlyn Wes-Berlyn van Oos-Berlyn en daarnaas - oor 'n totale lengte van 167,8 kilometer - ook van die DDR-staatsgebied rondom Berlyn geskei. Vir DDR-burgers was die oortreding van die grens verbode, en DDR-grenssoldate het die bevel gekry om op vlugtelinge te skiet. Volgens die bevindinge van navorsers het die Oos-Duitse grensbeleid tussen 136 en 206 menselewens geëis - meestal vlugtelinge wat 'n poging onderneem het om die swaar bewaakte grens na Wes-Berlyn, wat deur 'n myngordel en outomatiese vuurwapens versterk is, oor te steek. Die presiese aantal slagoffers langs die Berlynse Muur is nie bekend nie.
Die muur is in 1961 deur die DDR-regering veral opgerig om 'n einde te maak aan die reusestroom vlugtelinge wat 'n beter lewe in die Weste gesoek het (1960-61 het die bewind in Oos-Berlyn begin om die land se boere te onteien en hulle gedwing om lid van die nuwe landbou-koöperasies te word).
