Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Voorstelling van die wisseling in grondgebied wat deur die Geallieerde en Spilmoondhede beheer is oor die verloop van die oorlog. Geallieerd-beheerde gebiede word in groen en violet vertoon en die Spil-gebiede in oranje.

Die Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog is die lande wat amptelik teen die Spilmoondhede tydens die Tweede Wêreldoorlog gestaan het. Binne die Geallieerdes het die Sowjetunie, die VSA, en die Verenigde Koninkryk as die "Groot Drie" bekendgestaan. VSA President Franklin D. Roosevelt het na die Groot Drie en Sjina as die "Vier Poliesiemanne" van die wêreld verwys. Frankryk is voor die nederlaag in 1940 en na die land se bevryding in 1944 ook as 'n hoof-Geallieerde beskou.

Gedurende Desember 1941 het Roosevelt die naam "Verenigde Nasies" (VN) vir die Geallieerdes bedink, en die Declaration by United Nations, op 1 Januarie 1942, was die grondslag van die moderne VN.[1] By die Potsdamkonferensie van Julie-Augustus 1945, het Roosevelt se opvolger, Harry S. Truman, voorgestel dat die minsiters van buitelandse sake van Sjina, Frankryk, die Sovjetunie, die Verenigde Koninkryk en die VSA "die vredesverdare en grensskikkings van Europa moes optrek," wat gelei het tot die skepping van die Raad van Minsters van Buitelandse Sake.[2]

Opsomming van Geallieerde oorlogverklarings aan die Spilmoondhede[wysig]

Die VS-President Franklin D. Roosevelt en die Britse Eerste Minister Winston Churchill tydens die Casablanca Konferensie in 1943.
Die "Groot 3": Josef Stalin, Franklin D. Roosevelt en Winston Churchill wat by die Teheran Konferensie ontmoet om die Europese Teater van die Tweede Wêreldoorlog in 1943 te bespreek.
Die Geallieerdes van die Asiese en Stille Oseaan Teaters: Generalissimo Tsjiiang Kai-shek, Franklin D. Roosevelt, en Winston Churchill wat by die Kairo Konferensie ontmoet in 1943.
Konferensies van die eerste ministers van die Britse dominions William Lyon Mackenzie King (Kanada), Jan Christian Smuts (Suid-Afrika), Winston Churchill (Verenigde Koninkryk), Peter Fraser (Nieu-Seeland) en John Curtin (Australië) op 1 Mei 1944 in Londen.
Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt, en Josef Stalin tydens die Jalta Konferensie in Februarie 1945.
Clement Attlee, Harry S. Truman en Josef Stalin tydens die Potsdam Konferensie in Julie 1945.


Na die Duitse inval van Pole[wysig]

Sien ook: Inval van Pole (1939)
September 1939
April 1940

Na die Skynoorlog[wysig]

Sien ook: Skynoorlog

Na die inval van die Sowjetunie[wysig]

Sien ook: Operasie Barbarossa

Na die Aanval op Pearl Harbor[wysig]

Sien ook: Aanval op Pearl Harbor

Na die Verklaring by die Verenigde Nasies[wysig]

Sien ook: Verklaring by die Verenigde Nasies

Na die D-Day[wysig]

Sien ook: D-Day

Verwysings[wysig]

  1. Douglas Brinkley, FDR & the Making of the U.N.
  2. Churchill, Winston S. [1953] (1981). The Second World War, Volume VI: Triumph and Tragedy. Houghton-Mifflin Company, 561. 
  3. Ordre de la Libération). Pétain's demand of surrender in 1940 was also legally nullified, as was the Vichy regime as a whole (ref)
  4. 4,0 4,1 Encyclopædia Britannica. "Allied Powers‑International Alliance also called Allies", Encyclopædia Britannica Online.
  5. 5,0 5,1 "DECLARATION BY UNITED NATIONS", Book Department, Army Information School, Carlisle Barrack nars, Pa., May 1946 and ibiblio, 1 Januarie 1942.
  6. 6,0 6,1 United Nations member States – Growth in United Nations membership, 1945–present”. United Nations. URL besoek op 15 Mei 2010.
  7. Toomas Alatalu. Tuva. A State Reawakens. Soviet Studies, Vol. 44, No. 5 (1992), bl. 881–895.
  8. Dolan, Ronald E., ed. (1991–20). "Commonwealth Politics, 1935–41", in Philippines: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress. ISBN 0-8444-0748-8.
  9. En consejo de gabinete se firmó el decreto que declara el estado de guerra con el Japón. El Mercurio 12 de abril 1945 (periódico chileno)
  10. Quedó aprobada la declaración de guerra al Japón. El Mercurio 13 de abril 1945 (periódico chileno)