Internasionale Burgerlugvaartorganisasie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die vlag van die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
Die hoofkantoor van die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie in Montreal, Quebec, Kanada
Die lidlande van die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie

Die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie (Engels: International Civil Aviation Organization, ICAO; Frans: Organisation de l’aviation civile internationale, OACI) stel die beginsels en tegnieke saam wat gevolg word in internasionale lugnavigasie en ondersteun die beplanning en ontwikkeling van internasionale lugverkeer om ordelike groei in die hand te werk. Die organisasie se hoofkantoor is in Montreal, Kanada geleë.

Die raad van die ICAO aanvaar standaarde en aanbevole praktyke ten opsigte van lugnavigasie en die voorkoming van onwettige inmenging en die fasilitering van prosedures waar grense oorgesteek word vir internasionale burgerlike lugvaart. Verder definieer die ICAO ook die protokolle vir die ondersoek van vliegongelukke wat gevolg word deur die departemente van vervoer in lande wat die Konvensie vir Internasionale Burgerlugvaart, ook algemeen as die Chicago Konvensie, onderteken het.

Die ICAO moet nie met die Internasionale Lugvervoer Assosiasie (International Air Transport Association of IATA) verwar word nie. IATA is 'n handelsorganisasie vir lugrederye wat ook in Montreal gesetel is of met die Burgerlugvaart Navigasiedienste Organisasie (Civil Air Navigation Services Organisation) wat 'n organisasie is met sy hoofkantoor by Amsterdam se Schiphol lughawe in Nederland.

Die ICAO Statuut[wysig]

Die negende uitgawe van die Konvensie oor Internasionale Burgerlugvaart sluit wysigings in vanaf die jaar 1948 tot en met die jaar 2006. Die ICAO verwys na sy huidige weergawe van die Konvensie as die statuut en merk dit as ICAO Doc 7300/9. Die Konvensie het 18 Aanhangsels.

ICAO standaarde[wysig]

Die ICAO stel ook standaarde op ten opsigte van sekere funksies vir gebruik in die lugdiens nywerheid, soos byvoorbeeld die Aeronautical Message Handling System.

Die ICAO definieer 'n Internasionale Standaard Atmosfeer (ook bekend as die ICAO Standaard Atmosfeer), 'n model van die standaard variasies in druk, temperatuur, digtheid en viskositeit met veranderende hoogte in die aarde se atmosfeer. Dit is nuttig vir die kalibrasie van instrumente en die ontwerp van vliegtuie.[1]

Die ICAO standardiseer ook masjien leesbare paspoorte wêreldwyd.[2]

Sulke paspoorte het 'n ruimte waar sommige van die inligting wat andersins in teksvorm geskryf sou wees in die vorm van alfanumeriese karakters verskyn op so 'n manier dat dit geskik is vir optiese karakter herkenningsagteware. Dit maak dit vir grenswagte en ander wetstoepassers moontlik om sulke paspoorte vinnig te verwerk sonder om die inligting per hand in 'n rekenaar in te voer. Die ICAO dokument waarin die standaard vervat is, is dokument nommer 9303.[3] 'n Meer onlangse standaard is vir biometriese paspoorte. Die soort paspoort bevat biometriese inligting om die identiteit van reisigers te bevestig. Die paspoort se kritiese inligting word op 'n klein RFID-toestel gestoor op soortgelyke wyse as wat inligting op knapkaarte ("smartcard") gestoor word. Die soort paspoort vereis net soos in die geval van knapkaarte dat 'n kontaklose elektroniese toestel daar ingebou word wat digitale handtekening data bevat om die integriteit van die paspoort en biometriese data te verseker.

Kodes geregistreer by die ICAO[wysig]

Beide die ICAO en IATA het hulle eie lughawe en lugrederykodestelsels. Die ICAO gebruik 4-letter lughawe kodes en 3-letter lugredery kodes. Die ICAO is ook verantwoordelik vir die uitreik van alfanumeriese kodes vir die identifikasie van vliegtuigtipes. Hierdie kodes bevat 2-4 karakters en verskaf identifikasie wat tipies gebruik word in vlugplanne. 'n Voorbeeld hiervan is die Boeing 747 wat afhangende van die variant B741, B742, B743 ensovoorts sal gebruik.

Die ICAO ken ook nommers toe aan lugvaartbedrywe wêreldwyd vir telefoniese uitkenning. Die nommer bestaan uit 'n drieletter lugredery identifikasie en 'n twee woord aanwyser. Hulle is gewoonlik, maar nie altyd, soortgelyk aan die lugredery se naam. Die identifikasie vir Aer Lingus is byvoorbeeld EIN en die aanwyser is Shamrock, terwyl Japan Airlines International se identifikasie JAL is en Japan Air die aanwyser. 'n Vlug van Aer Lingus wat 111 genommer is sal dus aangedui word as "EIN111" en uitgespreek word as "Shamrock One One One" op die radio, terwyl 'n vlug van Japan Airlines met 'n soortgelyke nommer geskryf sal word as "JAL111" en uitgespreek word as "Japan Air One One One".

Die ICAO hou ook die standaarde in stand vir vliegtuig registrasienommers, wat alfanumeriese kodes insluit wat die land van registrasie aandui.

Verwysings[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
  1. ICAO, Handleiding oor die ICAO Standaard Atmosfeer, Doc 7488-CD, Derde Uitgawe, 1993, ISBN 92-9194-004-6
  2. International Civil Aviation Organization. “Machine Readable Travel Documents (MRTD)”. ICAO MRTD website. URL besoek op 2007-09-10. Hierdie webwerf bevat 'n versameling van ICAO dokumente en konferensie aankondigings ten opsigte van Masjien Leesbare Reisdokumente.
  3. International Civil Aviation Organization (2006). “Doc 9303, Machine Readable Travel Documents”. URL besoek op 2007-09-10.
Verenigde Nasies: Gespesialiseerde Organisasies Vlag van die VN
IAEA | ICAO | IFAD | ILO | IMO | ITU | FAO | UNESCO | UNICEF | UNIDO | Wêreldposunie | Wêreldbank | WGO | WIPO | WMO