Verenigde Nasies

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Vlag van die Verenigde Nasies
Verenigde Nasies se hoofkantoor in New York Stad
Embleem van die Verenigde Nasies
Genl. Jan Smuts, indertydse eerste minister van die Unie van Suid-Afrika, het die aanhef tot die grondwet van die Verenigde Volke-organisasie, soos dit destyds in Afrikaans geheet het, opgestel.
Lidlande van die Verenigde Nasies
Permanente lede van die Veiligheidsraad en die G4-lande
Sekretaris-generaal Ban Ki Moon
Die VN-geboue in Wene, Oostenryk
Die VN-gebou in Genève, Switserland

Die Verenigde Nasies (Arabies: الأمم المتحدة, Engels: United Nations, Frans: Organisation des Nations unies, Russies: Организация Объединённых Наций, Sjinees: 联合国, Spaans: Organización de las Naciones Unidas), of VN, is 'n internasionale organisasie wat uit 193 lande[1]bestaan. Byna alle internasionaal-erkende lande is lede. Slegs die Vatikaanstad is geen lidland nie en Palestina is 'n waarnemer.[2]

Die VN is gestig ná die Tweede Wêreldoorlog op 24 Oktober 1945 in San Francisco ná die Dumbarton Oaks Konferensie in Washington, D.C., maar die eerste sitting van die Algemene Vergadering met 51 nasies verteenwoordig, is eers gehou op 10 Januarie 1946 in Church House, Londen. Die Verenigde Nasies is die direkte opvolger van die voormalige Volkebond, wat op 18 April 1946 ontbind is. Die organisasie se hoofkantoor is in United Nations Plaza in New York Stad, Verenigde State. Die VN het kantore in Genève, Wene en Nairobi.

Die amptelike tale is Arabies, Engels, Frans, Russies, Sjinees en Spaans, waarvan Engels en Frans werkstale is.[3] Die vyf permanente lede van die VN se Veiligheidsraad, wat die mag het om resolusies te veto, is Frankryk, Rusland (tot 21 Desember 1991 as die Sowjetunie), die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State en die Volksrepubliek van Sjina (tot 25 Oktober 1971 die Republiek van Sjina). Nie-permanente lede is tans Argentinië, Australië, Luxemburg, Rwanda en Suid-Korea vir 2013-2014 en Tsjad, Nigerië, Chili, Jordanië en Litaue vir 2014-2015.[4] Daar is sterk steun vir 'n vergroting van die Veiligheidsraad en die uitbreiding van die vetoreg aan ander lande om die wêreld van vandag te weerspieël, maar ondanks inisiatiewe deur die G4-lande, Brasilië, Duitsland, Indië en Japan, asook vanuit die geledere van die Afrika-Unie, kon eenstemmigheid hieroor steeds nie bereik word nie.[5]

Die doel van die organisasie is die fasilitering van samewerking rakende internasionale wetgewing, internasionale sekuriteit, ekonomiese ontwikkeling, maatskaplike vooruitgang, menseregte en internasionale reg. In 2001 het die Verenigde Nasies en Kofi Annan die Nobelprys vir Vrede ontvang.[6]

Struktuur[wysig]

Die Verenigde Nasies funksioneer deur middel van vyf hooforgane, te wete die Algemene Vergadering, die Veiligheidsraad, die Ekonomiese en Maatskaplike Raad, die Sekretariaat en die Wêreldhof. ’n Sesde hooforgaan, die Voogdyraad, het in 1994 sy werksaamhede opgeskort met die onafhanklikheid van Palau, die laaste oorblywende voogdygebied van die VN.[7] (Suidwes-Afrika, wat die onafhanklike Namibië sou word, is ook dekades lank deur Suid-Afrika as ’n voogdygebied bestuur. Suid-Afrika het onder apartheid uiters gespanne betrekkinge met die VN gehandhaaf en het mettertyd Suidwes-Afrika byna as ’n soort ekstra provinsie beskou eerder as om in te willig dat die gebied onafhanklik word.)

Sekretarisse-generaal[wysig]

Die Sekretarisse-generaal van die Verenigde Nasies was[8]

Sien ook[wysig]

Verwysings[wysig]

Eksterne skakels[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Verenigde Nasies (kategorie)
Verenigde Nasies: Gespesialiseerde Organisasies Vlag van die VN
IAEA | ICAO | IFAD | ILO | IMO | ITU | FAO | UNESCO | UNICEF | UNIDO | Wêreldposunie | Wêreldbank | WGO | WIPO | WMO